Απωθημένο…

   

Απωθημένο...
Απωθημένο…

της Μαρίνας Βεϊόγλου

Απωθημένο! Κάποιοι το ορίζουν ως το πιο ισχυρό συναίσθημα. Αλήθεια, είναι συναίσθημα;

Οι περισσότεροι από εμάς, κάποια στιγμή στην ζωή μας, θελήσαμε αυτό που δεν μπορούσαμε να έχουμε. Είναι τα στοιχεία του άλλου ατόμου που μας ωθούν σε αυτή την επιθυμία; Ή μήπως μας τραβάει αυτός ο αδύνατος στόχος που πληγώνει τον εγωισμό μας;

Οι σκέψεις μου προκλήθηκαν από την ιστορία της Ιωάννας, την οποία θα ήθελα να σας διηγηθώ. Πριν χρόνια, σε μια έξοδό μας, γνώρισε τον Άκη. Δέκα χρόνια μεγαλύτερος της και πραγματικά πολύ ελκυστικός. Η Ιωάννα ήταν σαν να ερωτεύτηκε με την πρώτη ματιά. Η επόμενη μέρα έφερε το πρώτο ραντεβού, που έδειχνε πολλά υποσχόμενο για τη συνέχεια.

HOW-TO-BREAK-UP1

Οι επαφές τους συνεχίζονταν, αλλά τις πρώτες κιόλας μέρες κάτι άρχισε να πηγαίνει στραβά. Ο τύπος έδειχνε να ενδιαφέρεται για εκείνη, αλλά παράλληλα είχε συμπεριφορές που δήλωναν ότι δεν έκαναν τα φυσιολογικά βήματα μιας σχέσης. Ήθελε να περνάνε χρόνο μαζί, αλλά μόνο όταν το ήθελε εκείνος. Με έναν περίτεχνο τρόπο, την κρατούσε σε μια απόσταση, ώστε να μην είναι η ίδια σε θέση να απαιτήσει αυτά που ήθελε. Σύντομα, ήρθε η φράση “δεν είμαι σε φάση σχέσης”, με ένα σωρό δικαιολογίες για το γνωστό… “timing”! Κι αυτό, που στην αρχή πάγωσε την Ιωάννα, πολύ γρήγορα έγινε αποδεκτό από μεριάς της, ακολουθώντας τη δική του επιλογή.

Στα επόμενα χρόνια, υπήρξαν μήνες που ο Άκης εξαφανιζόταν. Τα διαστήματα αυτά, η Ιωάννα έφτανε σε σημεία απελπισίας και όταν εμφανιζόταν ξανά γέμιζε ελπίδες ότι κάτι αλλάζει.

main-qimg-0ce6fc9c6bad61eb11e9d026e8228f87

Έτσι πέρασαν εφτά χρόνια. Όχι ένα ή δύο, αλλά ΕΦΤΑ! Όχι, η Ιωάννα δεν είναι χαζή. Είναι μια πανέξυπνη κοπέλα, που είχε σε αυτά τα χρόνια πολλές επιλογές και προτάσεις από άλλους ανθρώπους, που ποτέ δεν μάθαμε αν ταίριαζε ή όχι μαζί τους. Αυτό που έκανε ήταν να ονειρεύεται μια τέλεια σχέση με τον Άκη, που αν υπήρχε θα ήταν ιδανική! Τουλάχιστον, όπως η ίδια την είχε φανταστεί.

Στον έβδομο χρόνο, λοιπόν, η Ιωάννα πήρε την απόφαση της ζωής της. Δεν ήθελε να τον ξαναδεί, ακόμα κι αν σύγκρινε αυτή την πλασματική σχέση με όλες τις άλλες που θα τύχαιναν στη ζωή της.

Ο Άκης ήταν σαν να τρελάθηκε. Άρχισε να την κυνηγά. Μπορεί να έχασε το “σιγουράκι” του και να ποδοπατήθηκε ο εγωισμός του. Μπορεί να είχε και πραγματικά αισθήματα για εκείνη, που ίσως τα είχε βολέψει στην αποδοχή της. Τι να σας πω;

Μετά από αρκετές προσπάθειες να τη δει, τη συνάντησε και της είπε αυτά που πλέον κανείς δεν περίμενε: “θέλω να είμαστε μαζί, όπως θες εσύ. Να ξεκινήσουμε από την αρχή”. Όπως φαντάζεστε, η φίλη μου πέταξε στα ουράνια. Τον πρώτο καιρό, ξεκίνησαν να βγαίνουν, να περνάνε όλο και περισσότερες ώρες μαζί, να κάνουν σχέδια ακόμα και για το μέλλον.

Δύο μήνες μετά, το όνειρο της Ιωάννας δεν είχε καμιά σχέση με την πραγματικότητα. Ο Άκης από συναρπαστικός είχε γίνει βαρετός, επιφανειακός, ανώριμος. Απλά, πέταξε τη μάσκα του “απλησίαστου” και παρουσιάστηκε ως ο εαυτός του. Όπως, κάθε άνθρωπος που έχουμε οικειότητα. Κι εκεί μάλλον φαίνεται η προσωπικότητα του καθενός. Το μόνο κοινό με το πριν ήταν ότι εξακολουθούσε να ζητάει από εκείνη, χωρίς να δίνει τίποτα ουσιαστικό.

“Ουτοπία! Αυτό νιώθω. Όλα όσα ονειρευόμουν χρόνια ήταν απάτη του μυαλού μου. Είναι στιγμές που σκέφτομαι ότι θα ήταν καλύτερα να κρατήσω αυτή την ιστορία ως “το απωθημένο μου”. Να νιώθω ότι γνώρισα κι ερωτεύτηκα ένα άτομο μοναδικό. Κι από την άλλη δεν θα μάθαινα ποτέ”

Μήπως, τελικά, το απωθημένο είναι αυτό που πλάθουμε στη φαντασία μας; Μήπως, τελικά, δεν είναι συναίσθημα, αλλά ένα παιχνίδι του μυαλού;

Τελικά, δεν έχει σημασία να σκεφτόμαστε πως θα μπορούσαμε να είμαστε σε μια κατάσταση, αλλά να μετράμε πως πραγματικά είμαστε σε αυτή την κατάσταση.

*Η Μαρίνα Βεϊόγλου είναι δημοσιογράφος, παραγωγός τηλεοπτικών προγραμμάτων ενώ παράλληλα σχεδιάζει δράσεις επικοινωνίας.