Λίγο πριν φτάσω στο Παρίσι!!!!

   

Ώρα 6.00 το πρωί….σχεδόν νύχτα. Οι βαλίτσες έτοιμες και εμείς ετοιμοπόλεμοι… Στην κυριολεξία γιατί ταξιδεύοντας για το Παρίσι μετά από 3 τρομοκρατικά χτυπήματα δεν μπορείς να είσαι κάτι άλλο εκτός από «ετοιμοπόλεμος».

Παρόλα αυτά είπα στον εαυτό μου να ξεπεράσω τους φόβους μου, να βιώσω σ’όλο της το μεγαλείο τη χαρά που νιώθω κάθε φορά που ταξιδεύω στο Παρίσι και να ζήσω τον ερωτά μου στην «λαβωμένη» πόλη της κουλτούρας.

Το «Ελευθέριος Βενιζέλος» μου φάνηκε πιο ήρεμο από ποτέ…ίσως να ήταν η ώρα, ίσως ότι ήταν μια καθημερινή ημέρα και όχι Σαββατοκύριακο ή ήμουν απλά επηρεασμένη και τα έβλεπα όλα διαφορετικά από άλλες φορές.

Τα «όργανα» όμως άρχισαν πάνω στους αιθέρες που το αεροπλάνο «χόρεψε» για κάνα μισάωρο στους ρυθμούς των ανέμων πριν καλά καλά πιω καφέ, το δεύτερο της ημέρας.

Εν τω μεταξύ δε φημίζομαι για την ψυχραιμία μου, ειδικά από τότε που έκανα παιδιά, έτσι λοιπόν όταν ανάβει παρατεταμένα η φωτεινή ένδειξη προσδεθείτε με πιάνει πάντα πανικός. Εάν …ανακοινώσει ο πιλότος και  τη διακοπή του σέρβις τότε συνήθως μου πέφτει η πίεση.

Κάπως έτσι λοιπόν ξεκίνησε το ταξίδι στο Παρίσι με υψηλή πίεση, χωρίς καφέ λόγω αναταράξεων και χαζεύοντας στις οθόνες του αεροπλάνου τα ζώα της Ελληνικής υπαίθρου και τα αξιοθέατα της χώρας.

Είχα δέκα ολόκληρα χρόνια να ταξιδέψω στον αγαπημένο μου προορισμό αυτή τη φορά όμως δεν ήξερα τι θα αντιμετωπίσω…

IMG_3245.jpg

IMG_3250.jpg