Μην τσιγκουνεύεσαι την αγάπη!!!!

   

Μην τσιγκουνεύεσαι την αγάπη!!!!

Μην τσιγκουνεύεσαι την αγάπη!!!!
Μην τσιγκουνεύεσαι την αγάπη!!!!

Περισσότερο απ’όλα με εξοργίζει το γεγονός οτι έχουμε αναγάγει σε μείζον θέμα τη δυσκολία που έχουμε στην καθημερινοτητά μας να μπορέσουμε να δείξουμε το πόσο αγαπάμε τον ανθρωπό μας. Δηλαδή το ωραιότερο συναίσθημα στη ζωή, που είναι η αγάπη και ο έρωτας, ισχυριζόμαστε (προφανώς κάποιοι, όχι όλοι) οτι δεν προλαβαίνουμε ούτε να το εκδηλώσουμε, ούτε να το ζήσουμε, ούτε να το απολαύσουμε.

Πίσω απο τη δικαιολογία της έλλειψης χρόνου αφήνουμε τις σχέσεις μας να καταρρέουν.

Άλλες φορές γιατί έχουμε τα νεύρα μας… και πού καιρός για αγάπες. Άλλες φορές γιατί δεν έχουμε χρόνο και η κούραση μας οδηγεί κατευθείαν στο κρεβάτι αλλά μόνο… για ύπνο. Άλλες φορές απο εγωισμό…γιατί να εκδηλωθώ εγώ και όχι εκείνος; και άλλες φορές απο θυμό…

  

Και τελικά αφήνουμε μια ακόμα μέρα απο τη ζωή μας να πάει χαμένη, χωρίς να μας αφήσει όμορφες εικόνες και τρυφερά αγγίγματα, χωρίς να κερδίσουμε λίγες στιγμές γαλήνης. Και η μέρα φεύγει με παράπονο, με σφίξιμο στο στομάχι ή μ’ένα απέραντο κενό, σα να μην τη ζήσαμε… σα να μην καταλάβαμε καν οτι δε δώσαμε και δεν πήραμε αγάπη το συγκεκριμένο 24ώρο.

Και μη μου πείτε

«Τι μας λες τώρα; Εδώ δεν προλαβαίνουμε να ….και θέλεις αγάπες και λουλούδια»…

Γιατί πολύ απλά θα σας πω οτι δεν είναι θέμα χρόνου αλλά έχει να κάνει με το αν έχουμε μάθει ή αν θέλουμε να μάθουμε να μιλάμε τη γλώσσα της αγάπης. Κάθε μέρα, κάθε στιγμή σε κάθε φάση της ζωής μας….

Δηλαδή το να πει κάποιος «Ευχαριστώ»…είναι ένδειξη αγάπης. Η αναγνώριση οτι ο σύντροφος ή η συντροφός μας έκανε κάτι που θα μας ξεκουράσει δεν μπορεί παρά να είναι μια πράξη που χρειάζεται επιβράβευση ακόμα και αν θεωρούμε δεδομένο οτι έπρεπε να το κάνει.

Το να πούμε μια γλυκιά κουβέντα, ένα κομπλιμέντο επιστρέφοντας απο τη δουλειά δεν θα μας πάρει ούτε ένα λεπτό. Η ένδειξη θαυμασμού είναι πάντα εκδήλωση αγάπης και την έχουμε ανάγκη.

Η αναγνώριση λοιπόν και ο θαυμασμός είναι το Α και το Ω στη γλώσσα της αγάπης και δεν κοστίζουν τίποτα ούτε σε χρόνο ούτε σε χρήμα… Όπως και η τρυφερότητα, η αγκαλιά, τα χάδια, το φιλί, το σεξ…γενικά η σωματική επαφή.

Η φροντίδα…η επιδίωξη των δύο συντρόφων να έχουν μαζί όμορφο ποιοτικό χρόνο, οι εκπλήξεις και τα ξαφνιάσματα (με πράξεις και λόγια όχι με υλικά αγαθά)….όλα αυτά μαζί συνθέτουν τη γλώσσα της αγάπης…

Μια γλώσσα που τελικά είναι κοινή για όλους στα βασικά της σημεία…για τον καθένα όμως απο εμάς έχει μια διαφορετικότητα.

Γιατί ο κάθε άνθρωπος εκδηλώνει και εισπράττει διαφορετικά την αγάπη και τον έρωτα και εκεί είναι το δύσκολο…και ίσως είναι και το μοναδικό που χρειάζεται χρόνο….το να βρούμε τον τρόπο που έχει πραγματικά ανάγκη ο άνθρωπός μας να του εκδηλώσουμε την αγάπη μας….γιατί μόνο τότε θα καταφέρουμε να μιλήσουμε μαζί του ….στην ίδια γλώσσα!!!!