Ο χρόνος με τα παιδιά μας, δεν είναι υποχρέωση!

   

Ο χρόνος με τα παιδιά μας, δεν είναι υποχρέωση!

Για τους περισσότερους από εμάς, ο χρόνος είναι μια από τις πλέον σημαντικές λέξεις που καθορίζουν την καθημερινότητά μας. Προσπαθούμε να τον μοιράσουμε ανάμεσα σε υποχρεώσεις, επιθυμίες και επιλογές. Με το ζυγό να γέρνει ξεκάθαρα προς την πλευρά των υποχρεώσεων -επαγγελματικών και κοινωνικών- δεν μας μένει ένα μικρό διάστημα μέσα στις ώρες μιας ημέρας, για να το αφιερώσουμε είτε στον εαυτό μας είτε στους ανθρώπους της ζωής μας.

Και μπορεί οι φίλοι, οι γονείς, οι συγγενείς και οι σύντροφοι, να δείχνουν μια επιτηδευμένη ενίοτε κατανόηση στις εκάστοτε δικαιολογίες μας για ακυρώσεις συναντήσεων, οικογενειακά γεύματα ή βόλτες, αλλά τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά όταν μιλάμε για τον πιο απαιτητικό αποδέκτη του ελεύθερου χρόνου μας, τα παιδιά μας.

Ατέλειωτες συζητήσεις, αναλύσεις και προτροπές έχουν δοθεί και γίνονται ακόμα, για το πόσο χρόνο πρέπει να αφιερώνουμε στα πιο σημαντικά πλάσματα της ζωής μας, για τον τρόπο που πρέπει να κάνουμε τις ώρες που περνάμε μαζί τους όχι μόνο διασκεδαστικές, αλλά κυρίως ποιοτικές. Κι εμείς ως γονείς, με μια μόνιμη αίσθηση τύψεων στο μυαλό μας πως ο χρόνος μας είναι πάντα λίγος και πάντα πιεσμένος, παρακολουθούμε, διαβάζουμε, ακολουθούμε συμβουλές και κυρίως προσπαθούμε να ανταποκριθούμε σε ό,τι οι επιστήμονες μα και το γενικότερο κοινωνικό σύνολο θεωρεί σωστό.

  

Ο χρόνος με τα παιδιά μας, δεν είναι υποχρέωση!
Ο χρόνος με τα παιδιά μας, δεν είναι υποχρέωση!

Ο χρόνος που περνάμε με τα παιδιά μας, δεν είναι υποχρέωση. Δεν είναι μια ώρα που χρωστάμε στη συνείδησή μας να περάσουμε, παίζοντας με μπάλες και κούκλες, για να εκπληρώσουμε το καθήκον που είθισται να λέγεται πως έχουμε ως γονείς. Και σίγουρα, δεν είναι ένα καινούριο παιχνίδι, μια σοκολάτα ή μια επιπλέον ώρα τηλεόρασης, αυτό που θα μας αντικαταστήσει σε μέρες που η σωματική και ψυχολογική μας κούραση μάς καθιστά αδύναμους να κυλιστούμε με τα παιδιά μας στο πάτωμα, να χορέψουμε μαζί τα παιδικά τραγούδια που ακούνε στη διαπασών, ή να φτιάξουμε εκείνο το παζλ που λες κι επίτηδες χαλάνε κάθε φορά για να μην τελειώσει ποτέ!

Ναι, θα έρθουν και αυτές οι στιγμές, αλλά θα πρέπει να είναι η εξαίρεση και όχι ο κανόνας.

Τα παιδιά δεν φοράνε ρολόι. Κι αν το κάνουν, θαρρώ πως η αίσθηση…………………Η συνέχεια στο Infokids.gr