Σκληρές αλήθειες…

   

Το πώς προσδιορίζει κάθε άνθρωπος την ευτυχία του και την προσωπική του ικανοποίηση είναι τελικά κάτι εντελώς υποκειμενικό.

Μιλούσα μ’ έναν παιδικό μου φίλο τις προάλλες, παντρεμένος σήμερα δεύτερη φορά, πατέρας δύο παιδιών, θετικός άνθρωπος με χιούμορ αλλά ορθολογιστής στον τρόπο που αντιμετωπίζει το σεξ.

Μου εκμυστηρεύτηκε τη φιλοσοφία του σχετικά με τον τρόπο που αντιμετωπίζει τις γυναίκες. Τις «άλλες» γυναίκες, όχι τη δική του…

Έχω γνωρίσει άντρες που τους αρέσει το παιχνίδι, που θα απατούσαν τη σύζυγό τους γιατί γουστάρουν τρελά μια άλλη γυναίκα, που θα έκαναν one night stand γιατί τους εξιτάρει κάποιο θηλυκό για συγκεκριμένους λόγους, αλλά κάποιον που βλέπει τόσο κυνικά το σεξ δεν έχω ξανασυναντήσει.

Δηλαδή πραγματικά δεν το χωράει το μυαλό μου…

Γιατί ένας άντρας που έχει ήδη πάρει διαζύγιο – γνωρίζοντας οτι δεν του αρέσει να είναι μονογαμικός, έχει παιδιά, του αρέσει το γυναικείο φύλο σε βαθμό μη διαχειρίσιμο- να επιλέγει να ξεκινήσει έναν ακόμα γάμο συνεχίζοντας όμως να έχει παράλληλη ζωή.

Προσέξτε! Όχι παράλληλες σχέσεις, απλά παράλληλες ερωτικές συνευρέσεις που τελειώνουν κάθε φορά μέσα σε μια ώρα χωρίς καμία συναισθηματική επίπτωση ούτε σ΄εκείνον ούτε στις ευκαιριακές του «φίλες».

Και για εκείνες που ενδίδουν χωρίς ίχνος συναισθήματος, δεν μπορώ ούτε να τις κατακρίνω, ούτε να τις δικαιολογήσω, ούτε να εκφέρω άποψη γιατί πραγματικά δεν ξέρω τι μπορεί να τις οδηγεί εκεί…όμως για το φίλο μου έχω τις απαντήσεις που ο ίδιος μου έδωσε και με άφησε άναυδη…

Η φιλοσοφία του λοιπόν είναι οτι πρέπει να περνάμε καλά κάθε λεπτό στη ζωή μας, να μη χάνουμε καμία ευκαιρία περιστασιακής ηδονής, κάτι σαν την ταβέρνα που σου φέρνουν τους μεζέδες και θέλεις από όλους να δοκιμάσεις μέχρι να σκάσεις…

Και μετά ζητάς μια σόδα και το ανθρακικό της τα καίει όλα μέσα σου και σ’ επαναφέρει στην κανονική, αρχική σου κατάσταση.

Μου θύμισε επίσης η περίπτωσή του το παιχνίδι στο λούνα παρκ που ρίχνεις τα τενεκεδάκια και κερδίζεις έναν αρκούδο που στην συνέχεια κάπου τον έχεις πεταμένο στο αμάξι σου, σπίτι σου ή στα σκουπίδια γιατί σου είναι εντελώς άχρηστος τελικά, τρόπαιο μιας στιγμής επιμονής και εμμονής μαζί…‘Οταν τον ρώτησα «Γιατί;» μου απάντησε απλά «Γιατί είναι ωραία»

Μου εξήγησε οτι τη γυναίκα του την αγαπάει πολύ, είναι το λιμάνι του. Επιστρέφει στο σπίτι και ξέρει τι θα βρει ή τι δε θα βρει.

Απολύτως προβλέψιμη η εικόνα που θα συναντήσει και είναι αυτή η εικόνα που τον ευχαριστεί που του μεταδίδει ασφάλεια που τον κάνει να νιώθει τυχερός που έχει σύζυγο και παιδιά.

image-1.php_1.jpg
Σκληρές αλήθειες…

Δε γνωρίζω τη γυναίκα του, γνωρίζω μόνο αυτά που μου είπε εκείνος για την πρόσκαιρη χαρά που ζει με τις εναλλαγές συντρόφων σε εβδομαδιαία συχνότητα.

Και ενώ εγώ επέμενα να μάθω τι του λείπει στη ζωή του και «σπαταλιέται», εκείνος επέμενε να λέει πως τίποτα δεν του λείπει απλά του αρέσει το ωραίο και δεν μπορεί να του αντισταθεί.

Τα σχεδιάζει όλα σωστά ώστε το ρίσκο να είναι μηδενικό και η ζωή του συνεχίζεται με ποικιλία χωρίς αναταράξεις και η οικογενειακή του γαλήνη βγαίνει αλώβητη από όλον αυτό τον παραλογισμό…

Και φυσικά δεν είναι ο μοναδικός εκεί έξω…

Ξέρετε ποιο ήταν το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό μετά απ’ όλα αυτά που άκουσα; ….Ο γιός μου. Ήθελα να πάω γρήγορα στο σπίτι μου και να του πω πόσο τον αγαπώ, να του δώσω παραπάνω στοργή και τρυφερότητα, να του πω πόσο όμορφος και ικανός είναι, να του εξηγήσω οτι στη ζωή έχουν αξία όλα όσα περνάνε πρώτα απο την ψυχή μας ακόμα και τα ξαφνικά και τα απρόσμενα, γιατί πράγματι μπορεί να υπάρξουν και αυτά στο δρόμο μας, αλλά έχουν αξία μόνο όταν μας κάνουν άνω κάτω το μυαλό…

cheating_husband

Γιατί είναι πολύ σημαντικό τελικά στη ζωή να είσαι «χορτασμένος», γεμάτος εμπειρίες, να έχεις λάβει και δώσει αγάπη, να χαρίζεις την αγκαλιά σου σε κάποιον που «σπαρταράει» μέσα σ’ αυτήν και κυρίως να μη σπαταλιέσαι χωρίς νόημα και ουσία…

Να ζεις ακόμα και την περιπέτεια της μιας βραδιάς μέσα στη ψυχή σου…και όχι μόνο στο κορμί σου!!!