Του fb τα καμώματα…

   

Ο καφές με φίλες «κολλητές» είναι για όλες τις γυναίκες αγαπημένη συνήθεια και μεγάλη απόλαυση. Βέβαια οι συζητήσεις μας δεν έχουν πάντα πλάκα αφού κατά καιρούς συμβαίνουν διάφορα που «σπάνε» τη ρουτίνα και αλλάζουν την καθημερινοτητά μας…Έτσι λοιπόν ο καφές κάποιες φορές μας αφήνει στο τέλος… μια πικρή γεύση. Κάπως έτσι έγινε τις προάλλες που έμαθα για την περιπέτεια μιας φίλης. Δεν ήταν καθόλου ευχάριστη, θα έλεγα αρκετά συνηθισμένη, ωστόσο ενδιαφέρουσα για ανάλυση και κουβεντούλα. Ο άνδρας της, ένας σχετικά ήσυχος άνθρωπος, αποκαλύφθηκε οτι «παίζει» ασύστολα στο facebook με διάφορες φίλες, συναδέλφους, φίλες φίλων και γνωστές. Δεν περιμένω να πέσετε απο τα σύvνεφα με τη συγκεκριμένη ιστορία ωστόσο δεν ξέρω εάν έχετε συνειδητοποιήσει ότι η κατάσταση είναι πλέον εκτός ελέγχου…. γιατί τώρα πια οι περισσότεροι παίζουν και εκτός facebook. Στο linkedin, στο what’s up, στο viber…. και όπου αλλού μπορούν να διατηρούν προσωπικό λογαριασμό με κωδικούς…. Τα social media μας έφεραν ασφυκτικά κοντά… δημιουργώντας «αγεφύρωτες» αποστάσεις γιατί πολύ απλά μας έδειξαν οτι έχουμε την επιλογή να γνωρίζουμε κόσμο εύκολα και γρήγορα χωρίς μεγάλο ρίσκο. Έτσι λοιπόν όλοι όσοι δεν είναι σε θέση να διαχειριστούν σωστά αυτή την ελευθερία «κάνουν παιχνίδι» χωρίς αναστολές… παίζοντας κορώνα γράμματα τις σχέσεις τους. Όμως πάντα μ’ένα μαγικό τρόπο αποδεικνύεται οτι ο θεός αγαπάει τον κλέφτη αγαπάει και τον νοικοκύρη…

Μου έλεγε λοιπόν η φίλη μου για τον καλό της, που όπως είπαμε είχε μια σχετικά ήσυχη ζωή και δεν της είχε δώσει δικαιώματα ποτέ, οτι τον έπιασε να μιλάει στο messenger με μια κοπέλα φρεσκοπαντρεμένη, η οποία τον προκαλούσε με τα μηνύματά της να την καλέσει στο επομενό του ταξίδι (καθώς ο τύπος κάνει επαγγελματικά ταξίδια συχνά). Πώς τον έπιασε; Είχε ξεχάσει να αποσυνδεθεί απο τον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook και έτσι όταν εκείνη πήρε το τάμπλετ της οικογένειας στα χέρια της για να δει κάτι άσχετο, «έπεσε» πάνω στη συνομιλία του με την συγκεκριμένη κυρία. Μου περιέγραψε το συναίσθημα που ένιωσε όταν ξεκίνησε να διαβάζει το διάλογο και νομίζω οτι πόνεσα και εγώ μαζί της… «Ήταν σαν ανεμοστρόβιλος…ένιωθα να γυρνάω γύρω από τον εαυτό μου μέχρι τη στιγμή που με «ρούφηξε» το σύμπαν και «διαλύθηκα». Γιατί αυτή είναι η αλήθεια «διαλύεσαι» όταν σου συμβαίνει κάτι τέτοιο ακόμα και αν δεν ξέρεις τις αληθινές του διαστάσεις…»

Divorce

Εγώ άκουγα την ιστορία σιωπηλή και πραγματικά δεν ήξερα ποιον απ’όλους να λυπηθώ …εκείνον που έχει μια ευτυχισμενη οικογένεια αλλά προφανώς δεν είναι ευτυχισμένος…εκείνη που μόλις ξεκίνησε τη κοινή της ζωή με κάποιον αλλά προφανώς δεν της φτάνει και ψάχνει ευκαιρία να κοιμηθεί με κάποιον άλλον ή την φίλη μου που έπιασε τον άνδρα της να παίζει αλλά δεν τον χώρισε…Κατέληξα οτι και οι 3 έχουν το ίδιο πρόβλημα…Δεν έχουν αυτό που θέλουν στη ζωή τους….Και δυστυχώς δε δείχνει κανένας απο τους 3 να έχει πρόθεση να το διορθώσει…Η φίλη μου δεν τον διώχνει γιατί τον θέλει… εκείνος δε φεύγει γιατί προφανώς δε θέλει, και το τρίτο πρόσωπο φεύγει απο τα «σίγουρα» αλλά μόνο για μια μέρα. Δηλαδή τόσο απλό και περίπλοκο μαζί. Άνθρωποι δειλοί;  Άνθρωποι που δεν είναι σε θέση να ζήσουν ένα δυνατό πάθος με τις συνέπειές του; Δεν είναι σε θέση να τελειώσουν ένα βαρετό γάμο; ‘Aνθρωποι που τα θέλουν ολα δικά τους ενώ στην ουσία δεν έχουν τίποτα;

  

Ή απλά άνθρωποι που ξέρουν να συγχωρούν; που μαθαίνουν απο τα λάθη τους και εκτιμούν επιτέλους αυτόν που έχουν δίπλα τους;

Ψάχναμε απαντήσεις εκεί μεταξύ καφέ και ποτού γιατί εν τω μεταξύ βράδιασε…Αναρωτιόμασταν γιατί γίναμε έτσι…απο το φόβο μας; Απο την ανασφάλειά μας να διεκδικήσουμε αυτό που μας αξίζει πραγματικά; Ή επειδή οι άνθρωποι είμαστε άπληστοι σε υλικά και ψυχικά αγαθά και τίποτα δε μας αρκεί;

Και ναι, αν μου τύχαινε κάτι τέτοιο σε όποια θέση και αν ήμουν μάλλον με μεγάλη δυσκολία θα το αντιμετώπιζα γιατί δεν ξέρω αν είμαι πραγματικά εκπαιδευμένη να κάνω ανατροπές. Ευτυχώς  όμως  εκεί έξω υπάρχουν κάποιοι που είναι….και ίσως να έχουν πιάσει το νόημα της ζωής…ίσως και όχι….

facebook couple
Του fb τα καμώματα…