Όσα ξέρουν τα παιδιά

   

483287903

Μια ακόμα κουραστική ημέρα φτάνει στο τέλος της ή τουλάχιστον νομίζεις οτι τελειώνει αλλά όταν είσαι μαμά ουσιαστικά αυτό δεν ισχύει. Όταν τελειώνει η επαγγελματική σου «βάρδια» ξεκινάς έναν νέο κύκλο εργασιών, αυτόν της καλής νοικοκυράς και ταυτόχρονα της χαρωπής μαμάς.

Επιστρέφω σπίτι βράδυ Τετάρτης και τα δίδυμα αν και έχουν κάνει τα πάντα όλη την ημέρα, σχολείο, ποδόσφαιρο, κολυμβητήριο, δεν έχουν ακόμα εξαντληθεί σε αντίθεση με σένα που είσαι ήδη «διαλυμένη». Αποφασίζω λοιπόν να ανοίξω κουβέντα μαζί τους μήπως και σταματήσουν να χοροπηδάνε πάνω από το κεφάλι μου που κινδυνεύει να εκραγεί από τις πληροφορίες που έχει λάβει κατά τη διάρκεια της ημέρας.

cooking-baby-kid-child-parent-mother-mama-cooking-food-kitchen-home-free-time-fun

  

Τα παιδιά πάντα όταν τους ανοίγεις κουβέντα γίνονται χείμαρροι έτοιμα να σου διηγηθούν τα πάντα…

Αυτό το βράδυ αφού λέμε τα δικά τους αποφασίζω να τους κάνω μια ερώτηση έτσι για να δω πως αυτά φαντάζονται τη μέρα μου.

Τους λέω λοιπόν με παράπονο

-Δε με ρωτήσατε πως ήταν σήμερα η δική μου μέρα στη δουλειά.

Και εκείνα με αφοπλίζουν με την απάντησή τους σκιαγραφώντας μέσα σε λίγες κουβέντες την γκρίζα μου πραγματικότητα.

-Ξέρουμε τι πέρασες…Χτυπούσε το τηλέφωνό σου συνέχεια όλη μέρα και εσύ γινόσουν έξαλλη…λέει ο γιος μου.

Συμπληρώνει η κόρη μου…

-Έγραφες όλη την ημέρα στον υπολογιστή….και σου έχουμε πει κάνε ένα time out.

Γελάω με την ατάκα της παιδικής αθωότητας που δεν γνωρίζει οτι στον κόσμο των ενηλίκων το time out ισχύει μόνο στους αγώνες μπάσκετ.

Και ο γιος με αποτελειώνει…όταν απευθυνόμενος στην αδερφή του της λέει…

-Ξέρεις τι σημαίνει οτι η μαμά ήταν έξαλλη όλη μέρα στη δουλειά …ότι έβγαζε καπνούς από τα αφτιά όπως βλέπουμε στα παιδικά στην τηλεόραση….Γελάνε και με κοροϊδεύουν… Το αξίζω το «δούλεμα» σκέφτομαι…και γελάω και εγώ μαζί τους ενώ ταυτόχρονα τα θαυμάζω…Είναι τόσο έξυπνα και εύστοχα στα σχόλιά τους. Έξι χρονών και καταλαβαίνουν τα πάντα…

Ο ήχος του κινητού ταράζει την οικογενειακή γαλήνη και πριν σπεύσω να το απαντήσω μου λέει η κόρη μου με πονηριά στο μάτι.

-Να τους πει οτι δεν μπορείς να μιλήσεις αυτή τη στιγμή γιατί έχεις δουλειά…

Την κοιτάζω και συνωμοτώ μαζί της στο ψέμα…

Της λέω θα κάνω κάτι καλύτερο δε θα απαντήσω καθόλου και θα πάμε όλοι μαζί να ποτίσουμε τα λουλούδια…..τι λέτε;

-Ναιιιιιι!!!και να βραχούμε όπως η Πέπα το γουρουνάκι…να γίνουμε μούσκεμα…αχ κρίμα που δεν έχουμε και νερόλακκους στο μπαλκόνι…

-Να γίνουμε τους λέω, να γίνουμε μούσκεμα και να το ευχαριστηθούμε…

Θα είναι σίγουρα πολύ πιο απολαυστικό, σκέφτηκα, από το να γίνεσαι μούσκεμα στον ιδρώτα με την σκέψη και την αγωνία να προλάβεις προθεσμίες και να ολοκληρώσεις τις εκκρεμότητες στη δουλειά σου. Ακολούθησε χαμός…το μπαλκόνι χάλια και όλοι μούσκεμα δε θυμάμαι καν αν τελικά ποτίσαμε τα λουλούδια…

Καμιά φορά το να είσαι που και που η μαμά γουρουνίτσα είναι τουλάχιστον «λυτρωτικό» !!!!