Η δική μου Όντρεϊ Χέπμπορν

on

   

Η δική μου Όντρεϊ Χέπμπορν

‘Ενα μικρο πλασματάκι που μόλις ανοίγει τα φτερά του στον κόσμο… 

Θέλει να πετάξει…

Mου λέει συνέχεια οτι θα ήθελε να έχει φτερά… 

  

Έχει και δεν το ξέρει θα έλεγα εγώ… 

Πρέπει να της το μάθω.

Η δική μου Όντρεϊ Χέπμπορν

Πόσο δύσκολο Θεέ μου να μάθεις σε ένα μικρο πλάσμα να «πετάει» σε έναν κόσμο που σου κόβουν τα φτερά κάθε μέρα διάφοροι και για διάφορους λόγους. 

 

Και όμως πρέπει να το μάθει… 

Και πρέπει να νιώσει την ελευθερία που βιώνει κάθε άνθρωπος πετώντας μόνος του.

Είναι ωραίο να πετάς με τα δικά σου φτερά. 

Μόνο που πρέπει να ξέρεις τον σωστό τρόπο για να μην τραυματισθείς ανεπανόρθωτα. 

Να έχεις πάντα μικρές απώλειες από αυτές που απλά σε πεισμώνουν να προσπαθείς ξανά και ξανά για να πιάσεις κάθε φορά πιο ψηλούς στόχους, χωρίς να σου αφήνουν σημάδια.

Η δική μου Όντρεϊ Χέπμπορν

Μερικές φορές κάτι μου λέει μέσα μου οτι σχεδόν τα ξέρει όλα αυτά ή τουλάχιστον τα περισσότερα κι όμως έχει την ανάγκη να τα ακούσει και από έμενα…

Τα παιδιά ξέρουν τόσα πολλά και καταλαβαίνουν άλλα τόσα που εμείς οι μεγάλοι κάνουμε καιρό να συνειδητοποιήσουμε. 

Έχουν ένστικτο ανεμελιά όρεξη ενέργεια και τελικά άγνοια κινδύνου. 

Μόνο αυτό με φοβίζει, όλα τα άλλα τα θεωρώ χαρίσματα. 

Το κοριτσάκι μου που κάποτε ήταν μωράκι απροστάτευτο στην αγκαλιά μου τώρα επιχειρεί τα πρώτα του επιτεύγματα… 

Έχει φαντασία ευλυγισία ρυθμό και αξιοπρέπεια… μεγαλύτερη από αυτή των μεγάλων. 

Όταν θίγεται διεκδικεί το δίκιο της και όταν θυμώνει πεισμώνει.

Ένας κανονικός άνθρωπος που «ανθίζει» δίπλα μου και μου ζητάει μόνο οξυγόνο… 

Η δική μου Όντρεϊ Χέπμπορν

Δεν είναι εύκολο να μεγαλώνεις κορίτσι είναι όμως υπέροχο να τα καταφέρνεις τελικά μαζί του… 

Να το βλέπεις να μαθαίνει, να εξελίσσεται, να αποκτά ευχάριστες συνήθειες, να δημιουργεί το δικό του στυλ, να κάνει έξυπνες γκριμάτσες με νόημα, να αποκτά αυτοπεποίθηση, να μοιράζει αγκαλιές και αγάπη…

Είναι όμορφο και ταυτόχρονα δύσκολο να χτίζεις με την κόρη σου μια σχέση που δεν έχει ανταγωνισμό… Να σε θεωρεί σύμμαχο της σ’ όλες τις στιγμές της ζωής της και να μην φοβάται να μοιραστεί μαζί σου όλα όσα νιώθει και επιθυμεί.

Και επειδή ξέρεις οτι θα σε αντιγράψει γιατι συνήθως έτσι γίνεται με τα κορίτσια να βελτιώνεις και εσύ μαζί της τον ίδιο σου τον εαυτό…

Με τα παιδιά δοκιμάζεσαι, αλλάζεις και επαναπροσδιορίζεις την ζωή σου…άλλα το μόνο σίγουρο είναι οτι τελικά γίνεσαι καλύτερος άνθρωπος…

Η μικρή μου Όντρεϊ έχει δώσει τελικά και σε μένα φτερά…Και πρώτα ο Θεός από εδώ και πέρα θα πετάξουμε μαζί στο όμορφο ταξίδι της ζωής…