Επτά διαφορετικοί τύποι συντρόφου!! Εσύ ποιόν διαλέγεις;
Επτά διαφορετικοί τύποι συντρόφου!! Εσύ ποιόν διαλέγεις;

Επτά διαφορετικοί τύποι συντρόφου!! Εσύ ποιόν διαλέγεις;

Advertisement

Επτά διαφορετικοί τύποι συντρόφου!! Εσύ ποιόν διαλέγεις;

Νομίζω οτι όσο διαβάζω τις απόψεις του ψυχαναλυτή Ματθαίου Γιωσαφάτ  για τη ζωή, τον έρωτας, τις σχέσεις και όλα αυτά που «κρύβουμε κάτω από το χαλί» στην προσπάθειά μας να υποδυθούμε τους ευτυχισμένους, τόσο περισσότερο ξεκαθαρίζω μέσα μου όλα όσα πραγματικά νιώθω.

Τελικά το πιο τολμηρό  στη ζωή είναι να είσαι σε θέση να παραδεχθείς όλα όσα στην πραγματικότητα σε βασανίζουν… Δυστυχώς υπάρχει μια τάση να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας γιατί η αποτυχία δεν αρέσει σε κανέναν.

Έτσι λοιπόν βαφτίζουμε κάποια δυσάρεστα που μας συμβαίνουν ως φυσιολογικά προβλήματα της καθημερινότητας και η ζωή συνεχίζεται…

Ο Ματθαίος Γιωσαφάτ λοιπόν που είναι ένας άνθρωπος με μακρόχρονη εμπειρία αφού από το ιατρείο του έχουν περάσει χιλιάδες ζευγάρια αναλύει τους λόγους για τους οποίους….

«Ο έρωτας είναι η ωραιότερη τρέλα της ζωής. Τίποτα δεν μας δίνει μεγαλύτερη χαρά, ευτυχία, ενθουσιασμό, αισιοδοξία για τη ζωή και αυτοεκτίμηση…» αλλά και τους λόγους που ο έρωτας «Είναι ταυτόχρονα και αυτό που προκαλεί τη μεγαλύτερη δυστυχία στον άνθρωπο».

Υποστηρίζει λοιπόν ότι υπάρχουν 7 συνολικά τύποι συντρόφου. Καθένας μας μπορεί να εντοπίσει στον εαυτό του στοιχεία από μερικούς από αυτούς όπως επίσης καθένας από εμάς μπορεί να ξεχωρίσει τον τύπου του συντρόφου που θα επιθυμούσε να έχει δίπλα του. Και το ερώτημα που θα βάλω εγώ είναι….Έχετε τελικά δίπλα σας το σύντροφο που θα επιλέγατε απο τους παρακάτω  7 διαφορετικούς χαρακτήρες;

 

 

ΟΙ 7 ΤΥΠΟΙ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥ

 

  • Ο ισότιμος σύντροφος

«Είναι ο ώριμος άνθρωπος, αυτός που μπορεί να αγαπήσει, να κάνει μια καλή σχέση. Αυτοί είναι οι γάμοι του 5-10-15%. Έχει μια καλή σχέση με τον εαυτό του και με το σύντροφο που θα διαλέξει. Είναι αλληλοεξαρτώμενος με το σύντροφο, αλλά συνάμα και αρκετά ανεξάρτητος. Δεν είναι κολλημένος, αλλά με τον τρόπο του εξαρτάται, μαθαίνοντας έτσι να δίνει και να παίρνει. Είναι ενεργητικός στη ζωή του, στο επάγγελμα, στις σχέσεις… Δεν είναι κυριαρχικός ούτε υποτακτικός. Δεν φοβάται πολύ την εγκατάλειψη ή την απόρριψη, διότι έχει βιώσει μια αρκετά καλή σχέση στο παρελθόν με τη μάνα του, την οικογένειά του κ.λπ.

Σεξουαλικά είναι ικανός, έχει υψηλή ικανότητα σεξουαλικής απόλαυσης ή τουλάχιστον μέτρια. Και κυρίως έχει την ικανότητα να δημιουργεί ένα δεσμό αγάπης, να νοιάζεται δηλαδή για το σύντροφο που διάλεξε. Και αυτό είναι επειδή νοιάζεται και για τον εαυτό του. Σέβεται τον εαυτό του, σέβεται τους άλλους και έχει την ικανότητα να είναι αρκετά ευτυχής».

Γελάστε, είναι ... θεραπευτικό!

  • Ο ρομαντικός σύντροφος

«Εξαρτάται πάρα πολύ από το σύντροφό του, φοβάται πολύ την εγκατάλειψη. Επιζητεί συνέχεια επιβεβαίωση ότι ο άλλος τον αγαπά και ότι δεν θα τον εγκαταλείψει. Οπότε, στην παραμικρή ευκαιρία (κοίταξε κάποιον, αγκάλιασε τον ξάδερφό του κ.λπ.) έχουμε πάρα πολύ έντονη έκρηξη ζηλοτυπίας… Δεν ικανοποιείται κανείς ποτέ, εκτός από την αρχή του έρωτα. Αρχίζει έτσι, γίνεται μια συμπύκνωση σχεδόν των δύο ανθρώπων, αλλά μετά αρχίζουν τα όργανα. Ότι ο άλλος δεν μας αγαπάει απόλυτα, δεν είμαστε οι μοναδικοί…

Ο ρομαντικός, ακόμα κι όταν φαίνεται υποτακτικός, είναι πολύ κτητικός και ελεγκτικός, βέβαια, γιατί πρέπει να ελέγξει το αντικείμενο της αγάπης του, να μην του φύγει. Συχνά έχει και προβλήματα σεξουαλικής δραστηριότητας. Συνήθως διχάζεται: ή αγαπάει κάπως ή έχει έντονη σεξουαλικότητα. Συνήθως είναι και τα δύο: Αγαπώ τη γυναίκα μου και έχω και μια φιλενάδα με την οποία είμαι πιο σεξουαλικός, ενώ με τη γυναίκα μου ή δεν ενδιαφέρομαι ή δεν μπορώ κιόλας. Πάρα πολλά ζευγάρια είναι έτσι».

  • Ο γονεϊκός σύντροφος

«Είναι σαν ελεγκτικός και αυταρχικός γονιός, προσφέρει όμως προστασία. Ένας συνηθισμένος γάμος είναι ο μεγάλος άντρας, ο πλούσιος, ο καθηγητής, ο γιατρός, ο σπουδαίος, ο οποίος παίρνει μια μικρή αθώα κοπελίτσα. Και οι δύο βολεύονται… θέλει μια γυναίκα να τον αγαπάει, να τον θαυμάζει και να μην τον αφήσει, οπότε προσφέρει όλα αυτά, τα λεφτά, την ωριμότητα κ.λπ… Ο σωστός γάμος είναι να είσαι και γονιός και παιδί και ενήλικος με το σύντροφο και να εναλλάσσεις τους ρόλους. Αυτός δεν μπορεί να παίξει ούτε το παιδάκι ούτε τον ενήλικο. Αφενός πρέπει να είναι ο μπαμπάς γιατί η γυναίκα τον πήρε με αυτό το συμβόλαιο. Αφετέρου όμως έχει ανάγκη, όταν έχει κατάθλιψη, όταν αισθάνεται ότι μεγαλώνει και δεν αγαπιέται, να στραφεί στη σύντροφο. Τότε εκείνη του λέει ‘‘εγώ σε πήρα για να είσαι εσύ ο δυνατός’’. Εκεί έχουν προβλήματα αυτοί οι γάμοι…

Είναι αρκετά ανεξάρτητος, αλλά μπορεί να εξαρτάται πάρα πολύ από την ανάγκη που έχει να διατηρεί την εξάρτησή της η σύντροφός του. Αυτό τον κρατάει δυνατό. Είναι αρκετά ισχυρός, στην αρχή τουλάχιστον, για να ελέγχει τη σύντροφό του και θέλει πάντα να έχει το πάνω χέρι. Έχει μεγάλο φόβο εγκατάλειψης από τη σύντροφο, γι’ αυτό και της κάνει όλα τα χατίρια. Από τη στιγμή που αυτή τον αμφισβητεί, μπορεί να καταρρεύσει… Σεξουαλικά είναι ικανός».

  • Ο παιδιάστικος σύντροφος

«Είναι το αντίθετο του γονεϊκού τύπου. Χρησιμοποιεί παιδικές συμπεριφορές για να ικανοποιήσει τις ανάγκες της (συνήθως είναι γυναίκα)… Παίζει παιχνίδια και ελέγχει το σύντροφο. Η κοπέλα αυτή ή ο άντρας είναι εξαρτητικός, παθητικός στην επιφάνεια, δεν θέλει εξουσία εξωτερικά και συνήθως υποκύπτει στο σύντροφο. Χρησιμοποιεί όμως τη δύναμη που έχει απειλώντας να τον εγκαταλείψει και έτσι τον ελέγχει υπόγεια. Ξέρει πολύ καλά ότι κατά 100% σχεδόν αυτή καθορίζει τα πάντα. Από το τι σπίτι θα πάρουν, πόσα παιδιά θα κάνουν, τι είδους παρέες θα κάνουν κ.λπ. Έχει πολύ καλή σεξουαλική σχέση, αλλά έχει και φόβο εγκατάλειψης. Έχει εξάρτηση, είναι χαοτική λίγο στην οργάνωσή της, γιατί δεν έχει ωριμάσει. Γι’ αυτό και χρειάζεται αυτόν, τον πιο ώριμο, πιο γονεϊκό άντρα συνήθως».

  • Ο λογικός σύντροφος

«Ο τύπος αυτός δεν επιτρέπει να καθορίζουν τη συμπεριφορά του αισθήματα, γιατί στο βάθος τα φοβάται. Προσπαθεί να έχει με το σύντροφό του μια λογική, τακτοποιημένη σχέση, με διαχωρισμό καθηκόντων κι ευθυνών. Εάν δεν δείχνει ή δεν εκφράζει αισθήματα, είναι ικανός να νιώσει στο βάθος ουσιαστική αγάπη και υποφέρει πάρα πολύ αν χάσει το πρόσωπο που αγαπάει. Είναι πραγματιστής και προσγειωμένος και ακολουθεί τους κοινωνικούς κανόνες. Φοβάται να είναι τρυφερός, φοβάται να μιλάει για τη σχέση… Από την πείρα μου αυτός είναι ο πιο συνηθισμένος γάμος και ο πιο δυσαρμονικός.

Περίπου 50% με 60% των γάμων που βλέπω έχουν αυτό το πρόβλημα. Δεν απατάει, δεν φεύγει, σε στηρίζει πάρα πολύ και στηρίζεται κι αυτός πάνω σου. Από την άλλη μεριά, όμως, μετά βγαίνουν και οι ανάγκες της κοπέλας: να μιλάει για τη σχέση της, να θέλει χάδια, μια συναισθηματική ανταλλαγή, τα οποία ο άλλος δεν μπορεί να δώσει… Δένεται αυτός ο άνθρωπος, ενώ είναι πάντα ψυχρός, απόμακρός, χωρίς έντονο συναισθηματικό κόσμο, αλλά στο βάθος φοβάται να έχει αισθήματα… Φοβάται την εγκατάλειψη γι’ αυτό και έχει κλειδώσει τα αισθήματά του».

  • Ο συντροφικός σύζυγος

«Αυτός έχει κύριο πρόβλημα να αποφεύγει τη μοναξιά. Συχνά είναι τύποι που είχαν τον πρώτο χρόνο πρόβλημα με τη μάνα τους και έτσι ένιωθαν έρημοι και μόνοι. Αυτό το φοβάται πάρα πολύ και δεν περιμένει τόσο αγάπη όσο κατανόηση και συντροφικότητα από το σύντροφό του. Ουσιαστικά τον θέλει σαν ένα καλό φίλο, που να μοιράζονται την κοινή ζωή. Πολλά ζευγάρια είναι έτσι. Μερικοί ήταν παλιά ρομαντικοί, που το πήραν απόφαση ότι δεν υπάρχει το ρομαντικό ιδεώδες.

Είχαν καεί λίγο πριν, όπως είπαμε. ‘‘Καλά, δεν βαριέσαι’’, λέει, ‘‘δεν πειράζει, θα βρω μια γυναίκα, έναν άντρα να κάνουμε παρέα, να πηγαίνουμε έξω, να τρώμε, να μεγαλώνουμε παιδιά, να μου φέρνει τις παντόφλες μου’’ κι όλα αυτά. ‘‘Αγάπες και τέτοια μυρίζουν μπαρούτι… Έχω μάθει να τα κόβω τελείως’’. Κι έτσι δεν υποφέρει κιόλας».

  • Ο παράλληλος σύντροφος

«Θέλει στη σχέση να αποφεύγει να μοιράζεται κάτι με τον άλλον. Θέλει ο σύντροφός του να σέβεται την ανεξαρτησία του και τη συναισθηματική απόσταση που χρειάζεται. Είναι ανεξάρτητοι, αυτόνομοι, θέλουν μια σχέση, θέλουν τα καλά του γάμου, τα παιδιά, το μουσακά, τις παντόφλες, το σεξ, την παρέα, όλα αυτά που προσφέρει ένας γάμος, αλλά τα θέλουν από μακριά, δεν θέλουν τη συναισθηματική εγγύτητα, αυτή τους απειλεί.

Γι’ αυτό αυτά τα ζευγάρια έχουν συνήθως χωριστές κρεβατοκάμαρες… Οι άνθρωποι αυτοί δεν θέλουν επαφή, τη φοβούνται. Δεν είναι σαν τον λογικό που αγαπάει αλλά δεν μπορεί να το δείξει. Μπορεί να έχει ανάγκη επαφής, αλλά ήδη από τον πρώτο χρόνο κάτι δεν πήγε καλά με τη μάνα του, με την οικογένειά του, και έμαθε να απομακρύνεται… Σεξουαλικά μπορεί να είναι τεχνικά καλός, σε καθαρά σωματικό επίπεδο, αλλά χωρίς συναισθηματική εμπλοκή, και έτσι είναι συνήθως απογοητευτικός για τη σύντροφό του».

πηγή: ihappy.gr