Κι όταν χάσεις τα πάντα;

 

Κι όταν χάσεις τα πάντα
Κι όταν χάσεις τα πάντα

της Μαρίνας Βεϊόγλου

Στη ρευστή εποχή που ζούμε, φοβόμαστε να πάρουμε ρίσκα. Προτιμάμε να διατηρούμαι αυτά που έχουμε, από ανασφάλεια μη βρεθούμε σε χειρότερες καταστάσεις.

θα ήθελα, λοιπόν, να σας διηγηθώ την ιστορία της Έλενας.

Η Έλενα είχε καταφέρει “να στρώσει” τη ζωή της, όπως ήθελε. Είχε καταξιωθεί στη δουλειά της, παραπάνω από όσο φανταζόταν και παράλληλα είχε μια σχέση ζωής, που τη γέμιζε.

Μια καλοκαιρινή ημέρα, λοιπόν, έχασε τη δουλειά της και μαζί τη γη κάτω από τα πόδια της. Και, ναι, κορίτσια, δεν έχασε τη δουλειά της γιατί δεν ήταν καλή. Την έχασε, γιατί η εταιρία που εργαζόταν χάθηκε κι αυτή σε μια οικονομικά κατεστραμμένη εποχή.

woman-thinking-4

Την παρηγορούσε το γεγονός ότι βρισκόταν ήδη σε μία σχέση, που είχε έναν προορισμό. Κράταγε πάντα το θετικό. Και σε αυτήν την περίπτωση, κράτησε αυτό.

Πάντα πίστευα, ότι η ζωή κάτι σου παίρνει και κάτι σου φέρνει. Κι αν πήρε την καριέρα της, μπορεί να της έφερνε μια οικογένεια.

Τι γίνεται όμως όταν στα παίρνει όλα;

Ο καλός της, αμέσως μετά την απόλυση της, έβγαλε μάλλον όλα τα απωθημένα ζήλειας, που είχε για εκείνη. Άρχισε να την μειώνει, να την προσβάλει, να λέει μπροστά σε τρίτους ότι η Έλενα “κάνει ζωάρα”, επειδή δεν δούλευε. Και τα έκανε αυτά σε έναν εργασιομανή άνθρωπο, που πληγωνόταν κάθε πρωί αφού ξυπνούσε και το πρόγραμμα περιλάμβανε μια βόλτα στο super market, δουλειές του σπιτιού και ίσως έναν καφέ αν ήταν τυχερή και κάποιος από τους φίλους της είχε λίγο χρόνο…

Η αλήθεια είναι ότι εκείνος ήταν πάντα αυτό που λέμε… κομπλεξικός άνθρωπος! Η Έλενα είχε πλήρη επίγνωση γι’ αυτό από την αρχή. Πολλές φορές, ακόμα και μπροστά μας, την ανταγωνιζόταν και προσπαθούσε να δείξει ότι είναι καλύτερός της. Όταν η Έλενα ανέφερε μια εμπειρία της, κάτι αξιέπαινο για εκείνη, αυτός διέκοπτε την κουβέντα για να πει τα δικά του επιτεύγματα. Κι εκείνη…γνωρίζοντας τις δυνάμεις της και τις αδυναμίες του, έκανε πάντα ένα βήμα πίσω, αποδεχόμενη πως ήταν το μεγάλο ελάττωμα του.

Αυτό, όμως, που ακολούθησε αφού έχασε τη δουλειά της, ούτε η ίδια δεν το περίμενε. Έβγαλε όλα τα κόμπλεξ και τα αισθήματα κατωτερότητας του πάνω της. Την έζησα αυτή την ιστορία και έβλεπα ότι η Έλενα χανόταν όλο και περισσότερο από την κριτική, τις χειριστικές συμπεριφορές και τις επιθέσεις του.

Κάθε απόγευμα “ψαχνόταν” να τσακωθούν. Και μετά; Το έριχνε πάνω της, φυσικά. Αυτή έφταιγε, γιατί δεν δούλευε και δεν μπορούσε να καταλάβει πως είσαι όταν γυρνάς από τη δουλειά. Αυτή που πριν αρχίσει η πτώση της δουλειάς της, δούλευε τουλάχιστον 12 ώρες τη μέρα. Η Έλενα δεν αντιδρούσε. Σαν να έπεσε σε μια περίεργη νιρβάνα μετά την απόλυση. Μάλλον δεν άντεχε να διαχειριστεί και αυτό.

how-control-anxiety-and-stop-being-afraid

Μετά από πολλές επιθέσεις, η Έλενα, επιτέλους, συνήλθε. Επιτέλους αντέδρασε! Και μετά από ένα μεγάλο καβγά, αναγκάστηκε να φύγει από το σπίτι, χωρίς δουλειά, χωρίς χρήματα, αλλάζοντας όλη τη ζωή της.

Κι όταν χάνεις τα πάντα, τι;

«Ξαναγεννιέσαι! Όταν χάνεις τα πάντα, δεν φοβάσαι τίποτα. Τολμάς, ρισκάρεις, παλεύεις! Γιατί δεν γίνεται να πας πιο κάτω από τον πάτο. Αυτό συνέβη σε μένα. Τον πρώτο καιρό δεν καταλάβαινα αν είμαι άνθρωπος ή ρομπότ. Η επιβίωση, όμως, και ο στόχος να ΖΗΣΩ με έκαναν να κυνηγήσω κάθε ευκαιρία. Να εκμεταλλευτώ κάθε επαφή που είχα. Να αφιερωθώ σε νέα εγχειρήματα που δεν θα τολμούσα πριν. Όταν δεν έχεις τίποτα άλλο να χάσεις, δεν σταματάς πουθενά. Δεν φοβάσαι που θα σε πάει η ζωή. Ξέρετε, ο φόβος μας κρατάει πίσω. Ο φόβος να χάσουμε αυτά που έχουμε. Και το ερώτημα είναι τι αξίζουν αυτά που έχουμε;», αναφέρει σήμερα με απόλυτη ηρεμία και σιγουριά.

«Είχα κλείσει τα φτερά μου σε μια δουλειά, που καιρό πριν καταστραφεί έβλεπα όλα τα σημάδια. Φοβόμουν, όμως, να ρισκάρω και να αναζητήσω λύσεις, πριν την αναγκαστική φυγή. Ήμουν σε μια σχέση εγκλωβισμένη. Βλέπω καθαρά ότι δεν υπήρξα ποτέ ευτυχισμένη μαζί του. Αποδέχτηκα ένα σωρό ελαττώματα και συνέχιζα μια σχέση με έναν άνθρωπο ανίκανο να στηρίξει καταστάσεις της ζωής. Αν δεν έρχονταν τα πράγματα έτσι, μπορεί να μην τα έβλεπα ποτέ αυτά».

Δεν έχει περάσει ένας χρόνος και η ζωή της μοιάζει με ταινία. Έχει μια νέα δουλειά, έναν προσωπικό βοηθό και τα οικονομικά της είναι καλύτερα από ποτέ. Βέβαια, για να λέμε την αλήθεια, δουλεύει πολλές, πολλές ώρες…

Βρίσκεται στο δικό της σπίτι, έχει μια νέα σχέση με αμοιβαίο θαυμασμό, είναι δίπλα της στα εύκολα και στα δύσκολα, και της θυμίζει γιατί είναι όμορφο να μην είσαι μόνος. Και πλέον δεν τη φοβίζει τίποτα!

Social Control

Εσείς, έχετε σκεφτεί αν αξίζουν αυτά που φοβάστε να χάσετε;

Μην περιμένετε να πιάσετε πάτο για να τολμήσετε!!!

*Η Μαρίνα Βεϊόγλου είναι δημοσιογράφος, παραγωγός τηλεοπτικών προγραμμάτων ενώ παράλληλα σχεδιάζει δράσεις επικοινωνίας.