Μην «ζητάς» να γίνεις ένα….

Μην «ζητάς» να γίνεις ένα….

Το ακούω, το ξανακούω…το σκέφτομαι, το ξανασκέφτομαι…

Οι άνθρωποι κάποιες φορές προσπαθούν να γίνουν ένα…

Κάποιοι άλλοι πιστεύουν οτι είναι ένα…

Και είναι και εκείνοι που απαιτούν να γίνουν ένα…

Δεν ξέρω πραγματικά τι από όλα είναι καλύτερο ή τι είναι χειρότερο.

Αυτό που σίγουρα έχω καταλάβει μετά από αρκετά χρόνια είναι οτι δύο άνθρωποι θα είναι πάντα δύο άνθρωποι και όχι… δε θα γίνουν ένα…

Μην «ζητάς» να γίνεις ένα....
Μην «ζητάς» να γίνεις ένα….

 

Μπορεί να γίνουν γροθιά στα δύσκολα, μπορεί να «πετάξουν» μαζί στα όμορφα, μπορεί να χαράξουν κοινές πορείες αλλά πάντα στην ψυχή τους θα κρατάνε το δικό τους χώρο…Το χώρο που τους ανήκει…

Όταν εθελοτυφλείς νομίζοντας οτι ο έρωτας, η αγάπη, η έλξη και η συντροφικότητα έχουν τη δύναμη να σε αφομοιώσουν σε τέτοιο βαθμό ώστε να χάσεις εντελώς τον εαυτό σου…είναι σίγουρο οτι κάποια στιγμή θα χάσεις και τον άνθρωπο που έχεις δίπλα σου…

Δεν θέλω να χαλάσω το παραμύθι…αλλά να…

σ’ αυτή τη ζωή μόνοι ερχόμαστε και μόνοι φεύγουμε…και αυτό είναι ίσως η μοναδική αλήθεια που γνωρίζουμε καλά όλοι μας.

Και αν κατά τη διάρκειά της ζωής μας κάποιοι από εμάς επιλέγουμε να την μοιραστούμε με κάποιους άλλους είναι γιατί μας γοητεύει η εξερεύνηση του άγνωστου κόσμου που κρύβει μέσα του εκείνος που μιλάει στην ψυχή μας…

 

Το γεγονός οτι κάποια στιγμή συναντάς έναν άνθρωπο στο δρόμο σου και επιλέγεις να ζήσεις μαζί του δεν σημαίνει οτι αυτόματα καταργούνται όλες οι προηγούμενες λειτουργίες του ή οι δικές σου…

Δεν υπάρχει ένα ….αλλά δύο!!! Δύο άνθρωποι που δεν χάνουν τον εαυτό τους.

Δύο άνθρωποι που δεν χάνουν την αυτονομία τους γιατί χωρίς αυτήν θα χάσουν τις δικές τους μικρές χαρές.

Δύο άνθρωποι που μαθαίνουν να αγαπούν τις αδυναμίες του άλλου αλλά δεν τις υιοθετούν γιατί έχουν και εκείνοι τις δικές τους.

Μην «ζητάς» να γίνεις ένα....
Μην «ζητάς» να γίνεις ένα….

Η επιτυχία τελικά δεν είναι να γίνεις ένα αλλά να είσαι σε θέση να μπαίνεις όταν χρειάζεται στα παπούτσια του άλλου…όσο στενά ή άνετα και αν είναι την κάθε στιγμή. Όσο ψηλά ή χαμηλά είναι τα τακούνια τους…

Μη ζητάς λοιπόν τα ακατόρθωτα να γίνουν αληθινά…Μην κάνεις όνειρα μόνος ή μόνη σου επειδή έτσι επιλέγει να τα σχεδιάζει ο εγκέφαλός σου.

Δώσε χώρο…

Δώσε χρόνο…

Απόλαυσε τη διαφορετικότητα των γύρω σου και κράτα για σένα εκείνα που θεωρείς αναγκαία για την ευτυχία σου.

Μην απαιτείς όμως να γίνεις ένα….γιατί απλά δε γίνεται και γιατί τελικά η ζωή δε θα έχει γούστο…