Υπάρχει για όλους "Δεύτερη" ευκαιρία στη ζωή;
Υπάρχει για όλους «Δεύτερη” ευκαιρία στη ζωή;

Υπάρχει για όλους «Δεύτερη” ευκαιρία στη ζωή;

Advertisement

Υπάρχει για όλους «Δεύτερη” ευκαιρία στη ζωή;

Αθήνα, 1990. Η Εμμέλεια, νεαρή φοιτήτρια, περνάει τον χρόνο της ανάμεσα στο διάβασμα, σε μια δουλειά που δεν τη γεμίζει και σε συνεχή φλερτ. Μέχρι που γνωρίζει τον Δημήτρη. Ένας κεραυνοβόλος έρωτας που κρατάει μόνο μια βραδιά. Μερικά χρόνια μετά, εντελώς ανέλπιστα, θα τον ξανασυναντήσει. Και τότε θα συνειδητοποιήσει πως τίποτα δεν γίνεται τυχαία και πως η ζωή είναι μία συναλλαγή. Από κει και πέρα όλα αλλάζουν, μια και του επιτρέπει και πάλι να μπει στη ζωή της. Μετά το πρώτο σοκ, προσπαθεί να παρηγορήσει τον εαυτό της ότι, τάχα, η ξαφνική συνάντησή τους δεν την άγγιξε. Μόνο που δεν συμβαίνει το ίδιο και με τον Δημήτρη…

Ένα συγκλονιστικό βιβλίο για όλους εκείνους που πιστεύουν και ελπίζουν στη δεύτερη ευκαιρία που μας δίνει η ζωή…

Η Παναγιώτα Παρασκευοπούλου που υπογράφει το  βιβλίο με τίτλο «Η ζωή μου, τη δεύτερη φορά” μοιράζεται μαζί μας μια ιστορία για «τολμηρούς παίκτες” που αψηφούν τα πρέπει της ζωής και ακολουθούν την καρδιά τους…

-Κυρία Παρασκευοπούλου πιστεύετε οτι προλαβαίνουμε να ζήσουμε τελικά δεύτερη ζωή? Και αν ναι από τι εξαρτάται?

Πιστεύω ότι κάποιοι είναι προορισμένοι να ζήσουν μια δεύτερη ζωή και κάποιοι άλλοι ίσως απλά να μη το τολμούν. Πολλοί παράγοντες παίζουν ρόλο αλλά πάνω απ όλα αυτό που μετράει είναι το πόσο είμαστε έτοιμοι εμείς οι ίδιοι να υπερβούμε τον εαυτό μας, να προσδιορίσουμε τα πραγματικά μας θέλω, να κυνηγήσουμε τα όνειρά μας και όχι να τα θάβουμε κάτω από την καθημερινότητα.

-Ζούνε όλοι οι άνθρωποι δεύτερη ζωή ή μόνο οι τολμηροί? 

Μόνο οι τολμηροί. Αυτοί που αψηφούν αυτό που πρέπει, και αποφασίζουν να βιώσουν αυτό που θέλουν.

-Είναι θέμα τύχης ή επιλογής?

Είναι καθαρά θέμα επιλογής. Τύχη δεν είμαι σίγουρη ότι υπάρχει τελικά, τουλάχιστον όχι έτσι όπως θέλουμε να την εκλαμβάνουμε εμείς. Σαφώς μπορούμε να αλλάξουμε το πεπρωμένο μας, όμως το κάρμα η μοίρα, πείτε το όπως θέλετε, παραμένουν εκεί για να μας διαφεντεύουν.

-Τι σας έδωσε το έναυσμα για να γράψετε την συγκεκριμένη ιστορία?

Η δύναμη και η πρόκληση του έρωτα. Tο γεγονός ότι χωρίς την έμπνευση αυτού του συναισθήματος δεν μπορούμε να υπάρξουμε. Οσο δύσκολη και αν είναι η ζωή, όσα προβλήματα και αν καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε ένα είναι το σίγουρο: μόνο ο έρωτας, ακόμα και οι δυσκολίες του, μας βοηθούν και μας στηρίζουν ως σανίδα σωτηρίας. Τίποτα άλλο. Και δεν είναι μελό αυτό που λέω, είναι ρεαλισμός.

-Έχει στοιχεία από τη δική σας ζωή? Ή είναι μυθοπλασία?

Πρόκειται για μυθοπλασία παρότι τους ήρωες μου τους θεωρώ πολύ ζωντανούς μέσα μου.

-Τι είναι αυτό που θέλετε να πείτε με το βιβλίο σας στους αναγνώστες σας?

Οτι έαν μια ισχυρή σχέση είναι ταγμένη να επιβιώσει, τα καταφέρνει παρότι περνάει μέσα από καταιγίδες και συμπληγάδες. Επίσης ότι όλα είναι σχετικά, έχουν  γκρι χρώμα, δεν είναι μαύρα ή άσπρα. Ο ήρωας της ιστορίας μας λόγου χάρη, ο Δημήτρης, προσφέρει στην Εμμέλεια την δύναμη ψυχής που έχει τόσο πολύ ανάγκη ώστε να πιστέψει στον εαυτό της και να ακολουθήσει ξεκάθαρα τα όνειρά της. Αυτό όμως συμβαίνει συνειδητά μέσα από μια σχέση η οποία διακατέχεται από πολλές δυσκολίες και πόνο. Τίποτα δεν είναι ροζ σ’ αυτό το μυθιστόρημα. Είναι όμως αρκετά ρεαλιστικό και οικείο σε όλους όσοι έχουν ερωτευθεί.

-Πόσο σημαντικός είναι ο έρωτας και η αγάπη στη ζωή των ανθρώπων? 

Ο έρωτας είναι ανατρεπτικός και μετατρέπεται σε αγάπη μονάχα κάποιες φορές, όχι όλες. Η αγάπη και ο έρωτας δεν έχουν τόσα κοινά, όσο μας αρέσει να πιστεύουμε. Θεωρώ ότι είναι δυο τελείως διαφορετικές οντότητες οι οποίες επηρεάζουν τελείως διαφορετικά τους ανθρώπους. Ο έρωτας είναι ένας μεγάλος εγωιστής, η αγάπη πάλι είναι σοφή προσεκτική και ισορροπημένη. Και τα δυο συναισθήματα όμως παίζουν τεράστιο ρόλο στη ζωή των ανθρώπων. Χωρίς αυτά θα ήμασταν απλά ρομπότ. Θα ζούσαμε την καθημερινότητα μας χωρίς να την βιώνουμε πραγματικά.

-Πιστεύετε στην εποχή μας οτι υπάρχει πλέον πραγματικός έρωτας και αγάπη ή μήπως έχουν «θαφτεί» κάτω από τα συντρίμμια που άφησε η οικονομική κρίση?

Πήγαν να θαφτούν αλλά δεν τα κατάφεραν. Φαίνεται ότι εμείς οι άνθρωποι τα αναζητούμε τόσο πολύ συνειδητά ή ασυνείδητα , που βρίσκουν- ευτυχώς- πάντα τον τρόπο να επιβιώνουν.

Η Παναγιώτα Παρασκευοπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα. Από μικρή αγαπάει τις ξένες γλώσσες. Αυτός είναι και ο λόγος που σπούδασε μετάφραση και διερμηνεία στο Πανεπιστήμιο Marc Bloch του Στρασβούργου. Έχει εκδώσει ένα παιδικό παραμύθι με τίτλο Ο Σμουτς ταξιδεύει στην Πολιτεία του Μαγικού Κύκλου, δύο ποιητικά λευκώματα, Grecia Salentina: το τραγούδι του Νότου και Ναύπλιο: η αυλή των χρωμάτων, καθώς και ένα μυθιστόρημα με τίτλο Μισή σελίδα ενοχές. Το 2015 τιμήθηκε με έπαινο στον πανελλήνιο διαγωνισμό ποίησης που προκήρυξε το Ευρωπαϊκό Κέντρο Τέχνης με θέμα το κατοχικό εβραϊκό ολοκαύτωμα. Η ζωή μου, τη δεύτερη φορά αποτελεί ένα κάλεσμα στη δύναμη του αληθινού έρωτα.

 

Το βιβλίο Η ζωή μου τη δεύτερη φορά κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κεδρος.