Δίδυμα; Ξεμπέρδεψες εσύ…(;)

Δίδυμα; Ξεμπέρδεψες εσύ…(;)

Το να έχεις δίδυμα είναι μεγάλη υπόθεση…

Θα το έχετε ξανακούσει σίγουρα…και έχετε διαβάσει άπειρα άρθρα σχετικά με την «τρομερή» αυτή εμπειρία. Όμως αν δεν έχεις δίδυμα δεν μπορείς να καταλάβεις τι ακριβώς σημαίνει να μεγαλώνεις ταυτόχρονα δύο παιδιά ίδιας ηλικίας και στην περίπτωσή μου διαφορετικού φύλου.

Και το πιο εξοργιστικό όλων δεν είναι τα δίδυμα αλλά όλοι εκείνοι που συναντάς καθημερινά στο δρόμο, στο σούπερ μάρκετ, στο φούρνο, στο περίπτερο….στο jumbo…και σου λένε “άντε ξεμπέρδεψες εσύ”, μ’ ένα σμπάρο δύο τρυγόνια, πάει ξεπετάχτηκαν τώρα….και άλλες πολλές ακόμα εξυπνάδες τέτοιου τύπου που σου ανεβάζουν το αίμα στο κεφάλι.

Διότι από τότε που ήρθαν στον κόσμο τα δικά μου δίδυμα οφείλω να ομολογήσω οτι ουδέποτε ένιωσα να ξεμπερδεύω – εννοώ από τη δυσκολία του οτι είναι δίδυμα -γιατί με τα παιδιά σαφώς και δεν ξεμπερδεύεις ποτέ.

Δίδυμα; Ξεμπέρδεψες εσύ…(;)

Θυμάμαι όταν ήταν μωρά περίμενα με αγωνία να φτάσουν 3 ετών με την ελπίδα οτι θα βελτιωθεί η κατάσταση ως προς την επικοινωνίας μας και την διαχείρισή της καθημερινότητάς μας. Το αντίθετο συνέβη…

Θυμάμαι οτι ακόμα και στην παιδική χαρά έπρεπε σαν μάνα να έχω 4 μάτια ταυτόχρονα για να παρακολουθώ δύο παιδιά ίδιας ηλικίας μεν αλλά διαφορετικών γούστων.

Το ένα ήθελε να το κουνήσω στην κούνια το άλλο ήθελε να το περιμένω στην τσουλήθρα. Στο σούπερ μάρκετ ήθελαν πάντα και τα δύο να μπούνε στη μικρή θεσούλα που έχει το καρότσι, στιγμές απείρου κάλους έχουμε ζήσει οι 3 μας σε Βασιλόπουλους, Carrefour και Mymarket…

Μετά ήρθε ο παιδικός σταθμός…και εκεί είπα…εδώ είμαστε…Τώρα αρχίζουν τα εύκολα…

Αμ δε!

Δίδυμα; Ξεμπέρδεψες εσύ…(;)

Για μια αγκαλιά γινόταν πόλεμος στο σπίτι…είτε ήταν η δική μου είτε ήταν του μπαμπά τους…Βλέπετε τα δίδυμα θέλουν και τα δύο ταυτόχρονα την ίδια αγκαλιά δε συμβιβάζονται με κάτι λιγότερο. Ειδικά σε αυτές τις ηλικίες…

Γιατί η μαμά έκανε αυτό για σένα και όχι για μένα…

Γιατί ο μπαμπάς έκανε αυτό για σένα και όχι για μένα…

Τα δίδυμα ξεκινούν τη ζωή τους διεκδικώντας, πέφτουν από νωρίς στα βαθιά και αυτό τα ακολουθεί πάντα…

Είναι τα μοναδικά παιδιά που αναγκάζονται να μάθουν να «μοιράζονται» από τα πρώτα λεπτά της ζωής τους, όταν διεκδικούν ταυτόχρονα το γάλα της ίδιας τους της μάνας.

Όμως τελικά δύσκολα συμβιβάζονται στην πορεία της παιδικής τους ηλικίας με αυτή τη συνθήκη. Τουλάχιστον τα δικά μου δίδυμα που σήμερα είναι 7 ετών.

Αν εξαιρέσεις τις μικρές τους συμμαχίες στην αταξία όλες τις υπόλοιπες ώρες συνεχίζουν να θέλουν τα ίδια την ίδια στιγμή…

Δίδυμα; Ξεμπέρδεψες εσύ…(;)

 

Γιατί να διαβάσει πρώτη η Φαίη και όχι εγώ…γιατί να καθίσει στο τραπέζι δίπλα σου ο Ερρίκος και όχι εγώ… Γιατί να κάνει μπάνιο ο ένας πρώτος από τον άλλον…δεκάδες γιατί που κατακλύζουν την καθημερινότητα της οικογένειας διδύμων…

Ξέρω οτι συμβαίνουν παρόμοιες καταστάσεις και με παιδιά που έχουν κοντινές ηλικίες αλλά πιστέψτε με ποτέ δεν είναι το ίδιο με δύο παιδιά που έχουν διαφορά ενός λεπτού…

Έτσι λοιπόν αν δεν έχεις διδακτορικό στην ψυχολογία δύσκολα τα φέρνεις βόλτα με τα δίδυμα…

Και μπορεί να είναι ένας ο σμπάρος τα τρυγόνια όμως είναι πάντα δύο…

Δίδυμα; Ξεμπέρδεψες εσύ…(;)

Και ευτυχώς δηλαδή γιατί τώρα πια δεν θα μπορούσα να φανταστώ κάτι λιγότερο από δύο παιδιά στην ίδια ηλικία… Τα δίδυμα είναι μαγεία, είναι λατρεία, είναι ευτυχία, είναι διπλές αγκαλιές, διπλά φιλιά, διπλές συγκινήσεις,

Είναι όλα επί δύο!!!

Να τα λέμε και αυτά…