Ελληνική οικογένεια: Ποιος «κυβερνά» τελικά αυτό το σπίτι;

Ελληνική οικογένεια: Ποιος «κυβερνά» τελικά αυτό το σπίτι;

Ελληνική οικογένεια: Ποιος «κυβερνά» τελικά αυτό το σπίτι;
Ελληνική οικογένεια: Ποιος «κυβερνά» τελικά αυτό το σπίτι;

Η ελληνική κοινωνία έχει αλλάξει πολύ τα τελευταία χρόνια στον τρόπο σκέψης, νοοτροπίας και συμπεριφοράς, αντίληψης και κουλτούρας ζωής της νεοελληνικής πραγματικότητας. Το πώς όμως αλλάζουμε και πού πάμε, νομίζω ότι είναι ένας προβληματισμός ανοιχτός, εάν παρακολουθήσουμε όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας με τα προβλήματα να αυξάνονται ακόμα περισσότερο, τώρα στην εποχή της κρίσης.

Η ελληνική κοινωνία του χθες κρατούσε τις παραδόσεις από γενιά σε γενιά, οι ρόλοι των συζύγων υπήρχαν ως πρωταγωνιστές μιας μεγάλης οικογένειας του μόχθου και της αξιοπρέπειας με τα πολλά παιδιά να είναι ο καρπός της μάνας και του πατέρα.

Γράφει ο Δρ. Θάνος Ασκητής, Νευρολόγος – Ψυχίατρος – Πρόεδρος του Ινστιτούτου Ψυχικής & Σεξουαλικής Υγείας

Σήμερα, γεννάμε ένα παιδί και αυτό με το ζόρι! Παλιά κάναμε παιδιά γιατί θέλαμε χέρια για τα χωράφια, για τις δουλειές, ήταν βλέπετε τα πέτρινα χρόνια. Τώρα χρειαζόμαστε αυτοκίνητα, τηλεοράσεις, κινητά, που μάλιστα τα δίνουμε και στα επτάχρονα παιδιά μας! Πώς θα μιλάμε στο παιδί μας όταν βρίσκεται έξω από το σπίτι, εφόσον δεν του μιλάμε μέσα στο σπίτι, γιατί λείπουμε όλη την ημέρα στις δουλειές μας; Εργαζόμαστε και οι δύο για να μη του λείψει τίποτα!

Ελληνική οικογένεια: Ποιος «κυβερνά» τελικά αυτό το σπίτι;
Ελληνική οικογένεια: Ποιος «κυβερνά» τελικά αυτό το σπίτι;

Του αγοράζουμε τα πάντα για να μην αισθάνεται άσχημα, αφού εμείς φεύγουμε το πρωί και γυρίζουμε αργά το βράδυ κουρασμένοι. Κι αυτό το παιδί που μεγαλώνει με όλες τις ανέσεις, ψάχνει να βρει τους γονείς του, τα πρότυπά του! Κατά τ’ άλλα όμως, δεν του λείπει τίποτα! Ό,τι ζητάει το έχει. Κανένα όριο. Όλα αγοράζονται μπροστά στο συναισθηματικό κενό. Χρήματα βγάζουμε για το καλύτερο αύριο του παιδιού μας, που μεγαλώνει με την τηλεόραση και άλλα ψηφιακά ευχάριστα πράγματα που η σημερινή τεχνολογία του προσφέρει.

Μόνο του, επικοινωνεί με τους ήρωες του εμπορικού πακέτου της βίας, της αντίδρασης και φυσικά του σεξισμού. Δεν γίνεται χωρίς σεξ. Όσο μάλιστα μεγαλώνει, τόσο η περιέργειά του αυξάνεται. Μαθαίνει από μόνο του ή από φίλους του τι είναι σεξ, τι είναι αγόρι-κορίτσι και εάν ρωτήσει τους γονείς του, αποφεύγουν ή του λένε όπως εκείνοι αντιλαμβάνονται τους ρόλους από τα δικά τους βιώματα ή εμπειρίες. Γνώση μηδέν.

Θα μου πείτε υπάρχει και το σχολείο. Εκεί νομίζω μπορεί κανείς να δει το μήνυμα της ελληνικής πραγματικότητας, το πώς σήμερα το σχολείο διαπαιδαγωγεί και μορφώνει τα παιδιά μας. Ακόμη και οι γονείς οι ίδιοι, αισθάνονται ότι το σχολείο επιτελεί το ρόλο που αυτοί δεν έχουν. Εάν ο δάσκαλος τους καλέσει και τους μιλήσει για την εικόνα του παιδιού τους, μπορεί και να του δείξουν πόσο ανάξιος και κακός δάσκαλος είναι που κυνηγάει το «διαμάντι» τους, το μονάκριβο και πανέξυπνο παιδί τους!

Ελληνική οικογένεια: Ποιος «κυβερνά» τελικά αυτό το σπίτι;
Ελληνική οικογένεια: Ποιος «κυβερνά» τελικά αυτό το σπίτι;

Προφανώς, δεν προλαβαίνουν να δουν τις επιδόσεις του και κυρίως τη συμπεριφορά του. Μετά τα 13-14 χρόνια, έχοντας μεγαλώσει αρκετά, αγοράζει τα τσιγάρα της αρεσκείας του, ενώ το αλκοόλ προστίθεται στη «μαγκιά» της εφηβείας. Μέσα στην τάξη δεν σηκώνει κουβέντα από κανέναν.

Όλα αυτά βέβαια, μπορεί να τα βρείτε υπερβολικά ακραία, ότι η κοινωνία μας συνολικά δεν είναι έτσι. Μπορεί να έχετε και δίκιο. Αναρωτιέμαι όμως, πώς ο σημερινός γονιός διαχειρίζεται και πείθει το παιδί του ότι είναι ο γονιός του;

Πόσοι από εμάς που γεννάμε ένα παιδί, μαζί με τον άνθρωπο που ερωτευτήκαμε και παντρευτήκαμε, χάνουμε το τρένο στη διαδρομή της πορείας μας, ως σύζυγοι, σύντροφοι, γονείς; Πόσο αυτό το παιδί μάς σέβεται και μάς εκτιμά, καταλαβαίνει ότι εμείς είμαστε οι πυλώνες της ζωής του, που όμως θέλει να γκρεμίσει;

Διαβάστε την συνέχεια στο Infokids.gr