Η μέρα που άλλαξε τη ζωή μας !!

Advertisement

Η μέρα που άλλαξε τη ζωή μας !!  Η Φαίη και ο Ερρίκος σήμερα έχουν τα γενέθλιά τους. Είναι για την οικογένειά μας η πιο όμορφη μέρα του χρόνου…Είναι η μέρα που άλλαξε τη ζωή μας, η μέρα που ξεκίνησε η ζωή τους, η μέρα που άλλαξε τις προτεραιότητές μας, η μέρα που μεγάλωσε τους στόχους μας, η μέρα που…άλλαξε τους ρόλους μας…

Πριν από 8 χρόνια ήρθαν στο δικό μας κόσμο αυτά τα μικρά πλασματάκια σε μέγεθος extra small και τον άλλαξαν ολοκληρωτικά. Δεν θα πω «πως πέρασαν 8 χρόνια;» γιατί η πραγματικότητα είναι οτι μια χαρά το καταλάβαμε το πως πέρασαν αυτά τα 8 χρόνια….Δύο παιδιά και μάλιστα δίδυμα δύσκολα μεγαλώνουν χωρίς να το καταλάβεις. Έτσι λοιπόν το καταλάβαμε και το παρακαταλάβαμε.

Θυμάμαι ότι όταν γεννήθηκαν… και ξεκίνησαν τα πρώτα ξενύχτια που ήταν εκτός Ρέμου…γιατί μέχρι τότε μόνο για τον Αντωνάκη ξενυχτούσαμε…και εγώ και ο άνδρας μου «την ακούσαμε» για τα καλά. Ξυπνούσαμε και οι δύο μέσα στα «μαύρα» μεσάνυχτα και έχοντας από ένα μωρό αγκαλιά ταΐζαμε γάλα μέχρι να «ξαναγλαρώσουν» τα ματάκια τους και να επιστρέψουμε και εμείς στο κρεβατάκι μας. Το πρωί μας έβρισκε συνήθως κομμάτια και τα μωρά φρεσκαδούρα και γεμάτα κέφι για νέες περιπέτειες. Με δύο μωρά όλα ήταν στο full!! Full κλάμα, full πείνα, full άλλαγμα, full παιχνίδι και μέσα σ’ όλα αυτά λίγος ύπνος. Τότε λοιπόν έλεγα και ξανά έλεγα. – Aχ πότε θα πάνε 3 ετών; Σκεφτόμουν οτι όταν θα κλείσουν τα 3 όλα θα γίνουν τέλεια.

Αμ δε! Έκλεισαν τα 3 αλλά δεν άλλαξαν και πολλά, παρά μόνο οτι ξεκινήσαμε να επικοινωνούμε λίγο καλύτερα αφού τώρα μπορούσαν να μιλάνε. Βέβαια αυτό δεν ήταν απαραίτητα καλό γιατί ξεκίνησαν και να ζητάνε…Φαντάζομαι έχετε δει νήπια να ζητάνε επίμονα να τους αγοράσεις κάτι. Είναι μοναδική στιγμή για όλους τους γονείς του κόσμου!! Μπορείς να γίνεις ρεζίλι παντού μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα…

Μάλιστα η κόρη μου θυμάμαι οτι όταν άκουγε «όχι» ξάπλωνε στο πάτωμα προκειμένου να γίνει αυτό που ήθελε. Όσο για το γιο μου ήταν από τότε πιο μεθοδικός στις διαπραγματεύσεις αλλά με τον τρόπο του εκνευριστικά επίμονος.

Το αποτέλεσμα ήταν οτι τελικά άρχισα να λέω:

– Aχ… πότε θα κλείσουν τα 6;

*Σε αυτό το σημείο να σημειωθεί οτι ακόμα δεν είχαμε κοιμηθεί ολόκληρη νύχτα. Συνέχιζαν να ζητάνε γάλα ή ήθελαν να πάμε στο κρεβάτι τους και το αντίθετο. Πάντως έβρισκαν κάθε βράδυ τον τρόπο για να μην μας αφήσουν να κοιμηθούμε.

Μετά τα έξι σε κάποια θέματα ηρέμησε λίγο η κατάσταση και άνοιξαν νέες «πληγές». Ξεκίνησαν να τσακώνονται μεταξύ τους και να επικρατεί κάθε λίγο στο σπίτι πανικός. Διεκδικούσαν και τα δύο, ταυτόχρονα, την αγκαλιά τη δική μου και του μπαμπά τους και όταν ένιωθαν αδικημένα ξεκινούσε η γκρίνια…Όχι οτι αυτό δεν συνέβαινε παλαιότερα, αλλά στα έξι τους ήταν ακόμα πιο έντονο.

Για να μην τα πολυλογώ …τελικά τα διδυμάκια μας έκλεισαν σήμερα τα 8 τους χρόνια και η περιπέτεια της ζωής μας συνεχίζεται με τρομερό σασπένς καθημερινά. Διότι ποτέ δεν ξέρουμε ποιος καινούριος μπελάς θα μας βρει…Είναι όμως τόσο ωραία όλη αυτή η περιπέτεια που πραγματικά αξίζει τον κόπο που έχουμε να κοιμηθούμε ολόκληρη νύχτα, χωρίς καμία διακοπή, 8 χρόνια!!

Οι στιγμές που μας χαρίζουν καθημερινά τα παιδάκια μας είναι μοναδικές… Όσοι είναι γονείς ξέρουν.

Ερρίκο και Φαίη χρόνια πολλά, χρόνια όμορφα, χρόνια γεμάτα αγάπη,  χρόνια γεμάτα ουσία και ευτυχία!!