Μαμά τι έχουν τα μάτια σου;

Μαμά τι έχουν τα μάτια σου;

Όταν σε πνίγει ένας λυγμός…

Λένε οτι το κλάμα είναι δύναμη, είναι ξέσπασμα, είναι μια ένδειξη ευαίσθητου ανθρώπου.

Οτι και αν λένε το κλάμα είναι κλάμα ….και για μένα είναι μια στιγμή έντασης, λύπης και θλίψης…εκτός από τις περιπτώσει;ς που κλαις από συγκίνηση.

Αναρωτιέμαι λοιπόν υπάρχει μάνα που δεν έχει κλάψει κάποια στιγμή σε μια δύσκολη μέρα…;

Υπάρχει μάνα που δεν προσπάθησε να κρύψει τα δάκρυά της όταν έβαζε τα παιδιά της για ύπνο…;

Όταν της ζητούσαν και τα δύο ταυτόχρονα κάτι που δεν μπορούσε να το κάνει…;

Όταν ήθελαν να τους αγοράσει κάτι και δεν είχε χρήματα…;

Όταν ήταν τσακωμένη με τον άνδρα της αλλά δεν ήθελε να το μάθει κανείς…;

Όταν οι ορμόνες της χοροπηδούσαν και δεν μπορούσε να τις ελέγξει γιατί ήταν λεχώνα γιατί ήταν σε κλιμακτήριο γιατί είχε τις μαύρες της …;

Υπάρχει μάνα που δεν της έχουν φύγει δάκρυα ….ενώ μεγαλώνει παιδιά…;

Όποια το έχει καταφέρει είναι ηρωίδα …κάθε μάνα είναι ηρωίδα αλλά η μάνα που κατάφερε να συγκρατήσει τα δάκρυα είναι διπλά ηρωίδα…

Θυμάμαι χαρακτηριστικά ένα απόγευμα με τα δίδυμα στο σπίτι μόλις έξι μηνών, ήμουν μόνη μου, έκλαιγαν και τα δύο ταυτόχρονα χωρίς λόγο. Είχα τρελαθεί…κάποια στιγμή ήρθε ο άντρας μου στο σπίτι και με βρήκε να κλαίω μαζί τους…

Και τώρα που είναι επτά ετών πολύ συχνά με φτάνουν στο σημείο να κλάψω….είναι η ένταση μεταξύ τους, είναι αυτά που ακούω, είναι η δική μου ευαισθησία…δεν ξέρω πάντως το κλάμα είναι κλάμα τις δύσκολες μέρες.

Μαμά τι έχουν τα μάτια σου;

Μέχρι που ένα βράδυ το κλάμα έγινε λυγμός, λυγμός που έπρεπε να πνίξω γιατί ο διάλογος μας πήγε αλλού…

Η Φαίη είχε κοιμηθεί αλλά ο Ερρίκος είχε κέφια για κουβέντες…Απο εκείνες τις δύσκολες κουβέντες.

Δεν ξέρω αν σας έχει τύχει….

Αυτό που πιάνει τα παιδιά και προσπαθούν να αναλύσουν θέματα ζωής και  θανάτου….και εσύ μένεις “παγωτό” απο τον ξαφνικό αιφνιδιασμό.

«Και δε μου λες μαμά, πως θα πάω στον ουρανό; θα έρθει ο άγγελος να με πάρει; Έγω θα του πω δεν έρχομαι γιατι φοβάμαι το ύψος. Και εσύ, αν φύγεις; ….Eσύ θα με θυμάσαι όταν συναντηθούμε στον ουρανό…σωστα;”.

«Αγάπη μου θέλω να πιστεύω οτι έχουμε πολλά χρόνια μπροστά μας μέχρι να φτάσει εκείνη η στιγμή….που ναι θα σε θυμάμαι σίγουρα».

«Ωραία…να νιώθω σίγουρος οτι θα σ’έχω πάντα»….

«Ναι μωρό μου, θα είμαι πάντα δίπλα σου»….

Και εκεί σε πνίγει ένας λυγμός..

«Μαμά τι έχουν τα μάτια σου;»

«Τίποτα μωρό μου απλά δούλεψα πολλές ώρες στον υπολογιστή και δακρύζουν από κούραση».

«Σου έχω πει να πάρεις ρεπό αλλά δε μ’ ακούς»…

«Έχεις δίκιο αγάπη μου θα το κάνω…»