Τα «Νυχτοπούλια»!!!!

Τα «Νυχτοπούλια»!!!!

Τα "Νυχτοπούλια"!!!!
Τα «Νυχτοπούλια»!!!!

Τα «Νυχτοπούλια»…..Ακούω και κάποιες μαμάδες που λένε «εμένα το παιδί μου κοιμόταν απο νεογέννητο όλη νύχτα»….Και αναρωτιέμαι πως εγώ γέννησα τα «νυχτοπούλια». Διότι τα δικά μας παιδιά ποτέ δεν κοιμήθηκαν χωρίς πίεση, ποτέ δε μέτρησαν προβατάκια, ποτέ δεν αποκοιμήθηκαν με παραμύθια…Το αντίθετο, «συνήθως βάζουν εμάς για ύπνο».

dishonesty

Κάθε βράδυ ο ύπνος των διδύμων είναι μια μικρή περιπέτεια… Εκεί που νομίζεις οτι «γλαρώνουν» ξαφνικά πετιούνται πάνω σαν ελατήρια και θέλουν άλλοτε νερό, άλλοτε τουαλέτα και ενίοτε τα πιάνει μια τρομερή πείνα για μισό κομματάκι τόστ…Τώρα που έκλεισαν τα έξι η κατάσταση έγινε ακόμα χειρότερη γιατί σχεδιάζουν μαζί τρόπους διαφυγής απο το κρεβάτι τους.

Μια μικρή «γλυκιά» συμμορία που σαν τα μικρά φαντασματάκια πετάγονται ξαφνικά μπροστά σου στην κουζίνα, στο σαλόνι ή στο κρεβάτι σου θυμίζοντάς σου οτι μόνο όταν θα περάσουν στο Πανεπιστήμιο ( εκτός Αθηνών) θα έχεις την ευκαιρία να κοιμηθείς ολόκληρη τη νύχτα χωρίς διακοπή…Μόνο που τότε θα έχεις χάσει τον ύπνο σου για άλλους λόγους…

Γιατί θα ανησυχείς και θα αναρωτιέσαι άραγε είναι στο κρεβάτι τους ή είναι κάπου που κινδυνεύουν και το πιο πιθανό είναι οτι θα νοσταλγείς τις ξαφνικές τους εμφανίσεις στα διάφορα δωμάτια του σπιτιού γιατί τότε δε θα έχεις τρόπο να ελέγξεις αν κοιμούνται, που κοιμούνται, πως κοιμούνται ή με ποιόν κοιμούνται….

Τα "Νυχτοπούλια"
Τα «Νυχτοπούλια»

Πραγματικά δεν ξέρω τι είναι χειρότερο…ή μάλλον ξέρω και σε αυτή τη φάση απλά δε θέλω να το σκέφτομαι…Τα παιδιά για τους γονείς είναι πάντα παιδιά και παραμένουν παιδιά σε όποια ηλικία και αν φτάσουν. Αυτό είναι κάτι που όλοι μας το βιώνουμε.

Γιατί απλά έτσι είναι η ζωή. Και ο φόβος γιγαντώνεται, γιατί θυμάμαι κάθε φορά την άγνοια κινδύνου που είχα και εγώ και ο μπαμπάς τους στα νεανικά μας χρόνια. Και με δεδομένο οτι οι εποχές αλλάζουν και τα δικά μας παιδιά θα έχουν διαφορετικά ερεθίσματα απο αυτά που είχαμε τότε εμείς ο φόβος γίνεται τρόμος…

Και σκέφτομαι μήπως να υπήρχε ένα «μαγικό φίλτρο» να τα κρατήσω για πάντα μικρά στο προστατευμένο οικογενειακό περιβάλλον που σου ανακοινώνουν ακόμα και την ανάγκη τους για να πάνε στην τουαλέτα; Μη μου πείτε οτι δεν έχει περάσει απο το μυαλό σας;

Δε γίνονται όμως αυτά γιατί το κάθε μικρό πλασματάκι που μεγαλώνουμε είναι σαν «το ποντικάκι που θέλει να πιάσει ένα αστεράκι» (τίτλος απο παραμύθι)…όλα μέσα τους αγωνιούν να μεγαλώσουν και να ανοίξουν τα φτερά τους, να κάνουν τις δικές τους πτήσεις και να ανακαλύψουν νέες πολιτείες και ίσως τότε να φανεί αν πραγματικά τους έδωσες φτερά ή απλά τους τα έκοψες…Ήρεμος ύπνος πάντως δεν «ξαναπαίζει»…

Τα "Νυχτοπούλια"!!!!
Τα «Νυχτοπούλια»!!!!