Αγαπημένο μου Λονδίνο….

Αγαπημένο μου Λονδίνο….

Τη δουλειά μου την αγαπάω πολύ και η αλήθεια είναι οτι πάντα την αγαπούσα…Απο τότε όμως που ήρθαν στη ζωή μου ο Ερρίκος και η Φαίη τίποτα δεν είναι όπως πριν….Αυτό σημαίνει οτι πρέπει πάντα να τρέχω για να τελειώσω όσο γίνεται πιο γρήγορα, πρέπει να προσπαθώ να είμαι στο σπίτι όσο πιο νωρίς μπορώ και φυσικά να μην ξενυχτάω στο γραφείο απολαμβάνοντας την εξέλιξη ενός πρόζεκτ…

Υπάρχει όμως κάτι που το έχω διατηρήσει, κάτι σαν το τελευταίο μου οχυρό….κάθε φορά που μου προκύπτει φροντίζω απλά να το απολαμβάνω….Και τι είναι αυτό…τα ταξίδια!!!!!!

Αγαπημένο μου Λονδίνο....
Αγαπημένο μου Λονδίνο….

Βέβαια για να φύγω πρέπει να προετοιμάσω μια σειρά απο πράγματα γεγονός που σημαίνει οτι πάντα ξεκινάω για το αεροδρόμιο κουρασμένη. Αφού ψωνίσω τα πάντα απο το σούπερ μάρκετ για να μην τους λείψει τίποτα κλείνομαι στην κουζίνα καμιά δεκαριά ώρες και ετοιμάζω φαγητό για 4 μέρες, κέικ και κουλουράκια.

Σιδερώνω 3 μπορεί και 4 πλυντήρια για να υπάρχουν ρούχα για όλους όλη τη βδομάδα και τακτοποιώ τα πάντα με κάθε λεπτομέρεια έτσι ώστε να μην τους στερήσω τη χαρά να «βομβαρδίσουν» το σπίτι με την ησυχία τους όσο θα λείπω….Έξαντλημένη λοιπόν ετοίμασα τη βαλίτσα μου για το Λονδίνο και…. απογειώθηκα.

Τι απόλαυσα στην πανέμορφη και πανάκριβη Ευρωπαική πόλη?

Καταρχήν το μπάνιο στο ξενοδοχείο….

Το μπάνιο γιατι: κανείς δεν μπαινόβγαινε ούτε σου ζητούσε να βγεις απο την μπανιέρα για να του κατεβάσεις ενα παιχνίδι απο την ντουλάπα, κανείς δεν έκλαιγε, ούρλιαζε ή τσακωνόταν έξω απο την πόρτα και το βασικότερο κανείς δε σε άγχωνε να κάνεις γρήγορα για να πάρει σειρά…

Θα μου πείτε ολόκληρο Λονδίνο το μπάνιο απόλαυσες….

Αγαπημένο μου Λονδίνο....
Αγαπημένο μου Λονδίνο….

Η αλήθεια είναι οτι απόλαυσα και το service του δωματίου ….δηλαδή καθαρά φρεσκοσιδερωμένα σεντόνια, πετσέτες, στρωμένο κρεβάτι απο άλλους και όλες αυτές τις μικρές πολυτέλειες που σε καμία περίπτωση δε συναντάς στην καθημερινότητα σου…

Επίσης απόλαυσα καλό φαγητό αλλά πολύ ακριβό…και φυσικά το christmas spirit….που ξεκινάει απο 1 Νοεμβρίου σε κάθε πόλη που σέβεται τον εαυτό της… και τον Άγιο Βασίλη.

Κατ’άλλα έκλαψα βλέποντας τα Chanel, Gucci, Dior στα Selfridges, βίωσα το μποτιλιάρισμα σε υπέρτατο βαθμό και ένιωσα την υγρασία στο πετσί μου πολλές φορές αφού η ομίχλη είχε κουκουλώσει την πόλη τις 2 απο τις 3 ημέρες που βρέθηκα εκεί.

‘Ενα άλλο μεγάλο μειονέκτημα που έχουν τα επαγγελματικά ταξίδια είναι το γεγονός οτι πρέπει να συνυπάρξεις με πολλούς διαφορετικούς ανθρώπους ταυτόχρονα που συνήθως δεν είναι φίλοι σου…Έτσι λοιπόν ήταν αναμενόμενο να νιώσω πολλές φορές καταπίεση, εκνευρισμό και μια απογοήτευση γιατί η όλη κατάσταση –το οτι ο καθένας θέλει να κάνουμε όλοι μαζί αυτό που έχει στο μυαλό του- σε κάνει ξαφνικά να νοσταλγείς την οικογενειά σου και να ονειρεύεσαι πόσο όμορφα θα περνούσες σ’αυτό το ταξίδι αν δεν ήταν επαγγελματικό και ήσουν με τους δικούς σου ανθρώπους….

Αγαπημένο μου Λονδίνο....
Αγαπημένο μου Λονδίνο….

Έτσι λοιπόν πήρα μια απόφαση….Α Π Ο Τ Α Μ Ι Ε Υ Σ Η !!!!!!!!!!! για να μπορέσω στο μέλλον να κάνω πολλά ταξίδια και να τα ευχαριστηθώ 100% γιατί… η ζωή είναι μικρή και ο παγκόσμιος χάρτης μεγάλος

Τελικά απο το Λονδίνο γύρισα με μια κόκκινη ferrari……και ένα ζευγάρι γοβάκια σταχτοπούτας….